in me terra procul, mors proxima, nulla dei spes. quin date praecipitem, causam nauem que leuantes: unum onus hoc magnum pelago iactate uolentem." Ast illi frustra nituntur uertere cursum in reditum; nec clauus enim torquere sinebat, dura nec antemnae mutari libra uolebat. postremo ad dominum: „Ne nos in mortis hiatum unam animam propter dederis, nec sanguine iusti respersisse uelis, si sic tua dextera ducit." Iamque illic imo exoriens de gurgite cetus, squamosum et conchis euoluens corporis agmen, urguebat proprios concusso marmore fluctus, praedam sponte petens, quam celsae puppis ab arce prouoluentem auide limosis faucibus hausit, uiuentemque dapem longam percepit in aluum,