IV. DE TESTIMONIO ANIMAE. Magna curiositate et maiore longe memoria opus est ad studendum, si qui uelit ex litteris receptissimis quibusque philosophorum uel poetarum uel quorumlibet doc trin ae ac sapientiae saecularis magistrorum testimonia excerpere pere Christianae ueritatis, ut aemuli persecutoresque eius de suo proprio io instrumento et erroris in se et iniquitatis in nos rei reuincant ur. nonnulli quidem, quibus de pristina littera tura et c uriositatis labor et memoriae tenor perseuerauit, ad eum modum opuscula penes nos condiderunt: commemorantes et contestificantes in singula rationem et originem et traditionem et argumenta sententiarum, per quae recognosci possit nihil nos aut nouum aut portentosum suscepisse, de quo non etiam communes et publicae litterae ad suffragium nobis patrocinentur, si quid aut erroris eiecimus aut aequitatis admisimus. sed ne suis quidem magistris alias probatissimis atque lectissimis fidem inclinauit humana de incredulitate duritia, sicubi in argumenta Christianae defensionis impi n gunt. tunc uani poetae, cum deos humanis passionibus et fab u is designant, tunc philosophi duri, cum ueritatis fores pulsant sant. hactenus sapiens et prudens INCIPIT: DETESTIMONIO ANIMAE FELICITER A 4 quis B cuiusque Ciacconius 5 doctrina B ac om. B 8 rei euiucantur. ac nonnulli lun 10 eum modum] duae tresve litterae (eum) in A perierwnt, gentes Rig 11 testificantes A 12 in singula rationem et originem et traditionem Priorius: in singulationS & originE. & traditione A, in suggillationem et originem et traditionem B, in suggillationem et originum et traditionum Latinius, in singula rationem et originem traditionum Oehlerus argumenta sententiarum Priorius: sentenitiarum angumenta AB 16 ne om. ABmg 17 atque lectissimis om. A 18 incrudelitate A 20 absignant Itm 21 uarietatis A habebitur, qui p prope Christianum pronuntiauerit, cum, si quid prudentiae aut sapient iae affec tauerit seu caerimonias despuens seu saeculum reuincens pro Christiano no denotetur. iam igitur nihil nobis erit cum litteris et do doctrina peruersae felicitatis, cui in falso potius creditur quam in uero. uide rint, si qui de unico et solo deo pronuntiauerunt. immo nihil omnino relatum sit, quod agnoscat Christianus, ne exprobrare possit. nam et quod relatum est neque omnes sciunt neque qui sciunt consta re confidunt. tanto abest, ut nostris litteris annuant homines, ad quas nemo uenit nisi iam Christianus. nouum testimonium aduoco, immo omni litteratura. notius, omni doctrina agitatius, omni editione uulgatius, toto homine maius id est totum quod est hominis. consiste in medio, anima; seu diuina et aeterna res es secundum plures philosophos, eo magis non me mentieris s: seu minime diuina, quoniam quidem mortalis, ut Epicuro soli uidetur, eo magis mentiri non debebis, seu de caelo exciperis seu de terra conciperis seu numeris seu atomis concinnaris seu cum corpore incipis seu post corpus induceris, undeunde et quoquo modo hominem facis animal rationale, sensus et scientiae ca p capacissimum. sed non eam te aduoco, quae scholis formata, bybli othecis is exercitata, academiis et porticibus Atticis pasta sa pienti am ructas. te simplicem et rudem et impolitam et idioticam cam co compello, qualem te habent qui te solam habent, illam ipsam de compito, de triuio, de textrino totam. imperitia tua mihi opus est, quoniam aliquantulae peritiae tuae nemo credit. ea ex- postulo quae tecum homini infers, quae aut ex temetipsa aut ex quo cumque auctore tuo sentire didicisti. non es, quod sciam, Christi Christiana. fieri enim, non nasci solet Christiana. tamen nunc a te testi monium flagitant Christiani, ab 2 cerimonias A, ceremonias B 5 cui B, cum A potius B, eius A 6 pronuntiauer A 9 tantum Iun 12 aeditione A corr . 13 homines A 15 mentieris Oiacconius: mentiens B 17 debens Urs -18 incoeperis B, inciperis Iwn 22 academiis Pam: acadamicis A, academicis B parta B, partam Gel, pastam Hild sapientia B eructas Urs 24 prius te om. B 26 tuae om. A 27 in hominem B 28 est A corr . 29 soles Urs extranea aduersus tuos, ut uel tibi erubescant, quod nos ob ea oderint et inrideant, quae te nunc consciam detineant.