Tenes scripturas, quibus caro infuscatur: tene etiam 
 quibus inlustratur; legis cum quando deprimitur, adige oculos 
 et cum quando releuatur. omnis caro foenum. non hoc 
 solum pronuntiauit Esaias, sed et: omnis caro uidebit 
 salutare dei. notatur in Genesi dicens deus: non manebit 
 spiritus meus in hominibus istis, quia caro 
 sunt. sed et auditur per Iohelem: effundam de spiritu 
 meo in omnem carnem. apostolum quoque ne de uno

 8] cf. Matth. 19, 17; Luc. 18, 19. 4] cf. Matth. 22, 37. 6] II 
 Cor. 12, 9. 7] Luc. 5, 81. 9] I Cor. 12, 23. 10] Luc. 19, 10. 
 11] Ez. 18, 23. 13] Deut 32, 39. 20] Es. 40, 6. 22] Gen. 6, 3. 
 24] Ioel 3, 1.. 

 3 uouimus solum, optimum Rig (sed optimus = bonus, pessimus = 
 malus auctori sollemne est) 5 facit Bmg 14 signum interrogationis posui 
 honorantur PMF, <quae) honorantur Gel 15 subuenit? ausim 
 uulgo 17 uacuasset F, uacauisset Rmg 20 cum quando PMF, tum 
 quando Patn, cum caro Big releuatur R, reuelatur PMF hoc 
 om. Gel; nescio an inuertendus sit uerborum ordo, ut omnis caro foenum 
 post Esaias collocetur 22 deus om. i23 
 
 
 stilo noris, quo carnem plerumque compungit. nam etsi negat 
 habitare boni quicquam in carne sua, etsi adfirmat eos, qui 
 in carne sint, deo placere non posse, quia concupiscat aduersus 
 spiritum, et si qua alia ita ponit, ut carnis non tam 
 actus, sed substantia inhonoretur, dicemus quidem alibi nihil 
 proprie carni exprobrari oportere nisi in animae suggillationem, 
 quae carnem ministerio sibi subigit, uerum interim et in 
 illis litteris Paulus est, cum stigmata Christi in corpore suo 
 portat, cum corpus nostrum ut dei templum uitiari uetat, 
 cum corpora nostra membra Christi facit, cum monet tollere 
 et magnificare deum in corpore nostro. itaque si ignominiae 
 carnis resurrectionem eius expellunt, cur non dignitates potius 
 inducent? quoniam deo magis congruit in salutem redigere 
 quod reprobarit interdum, quam in perditionem dedere quod 
 etiam probarit. 
 
 Hucusque de praeconio carnis aduersus inimicos et 
 nihilominus amicissimos eius. nemo enim tam carnaliter uiuit 
 quam qui negant carnis resurrectionem. negantes enim poenam 
 despiciunt et disciplinam. de quibus luculente et paracletus 
 per prophetidem Priscam: carnes sunt, et carnem 
 oderunt. quam si tanta auctoritas munit, quanta illi ad 
 meritum salutis patrocinari possit, numquid etiam dei ipsius 
 potentiam et potestatem et licentiam recensere debemus, an 
 tantus sit, qui ualeat dilapsum et deuoratum et quibuscumque 
 modis ereptum tabernaculum carnis reaedificare atque restituere? 
 an et aliqua nobis exempla huius sui iuris in publico 
 naturae promulgarit? ne qui forte adhuc sciant deum nosse,

 1] cf. Rom. 7, 18. 2] cf. Rom. 8, 8. 3] cf. Gal. 5, 17. 8] cf. 
 Gal. 6, 17. 9] cf. I Cor. 3, 16-17. 10] cf. I Cor. 6, 15. cf. I 
 Cor. 6, 20. 

 4 tam scripsi: tamen PMF 5 actus, sed substantia scripsi: substantia 
 eed actas PMF 7 et om. 22s 11 ai om. F 15 (aliquando) 
 probauit Pam (ac Vaticano nescio quo) probarit scripsi: probauit 
 PMF 19 luculente PM, luculenter FR 25 exeptum F 27 promnlgarit 
 JR3, promalgaret PMF, promulgauit JJrs et qui F sciant 
 GB3, siciant PMFR1, nesciant Urs 
 
 
 qui non alia lege credendus est, quam ut omnia posse credatur, 
 plane apud philosophos habes, qui mundum hunc (000) 
 innatum infectumque defendant. sed multo melius, quod omnes 
 fere haereses natum et factum mundum annuentes conditionem 
 deo nostro adscribunt. igitur confide illum totum hoc ex 
 nihilo protulisse et deum nosti fidendo, quod tantum deus 
 ualeat. nam et quidam, infirmiores hoc prius credere, de 
 materia potius subiacenti uolunt ab illo uniuersitatem dedicatam 
 secundum philosophos. porro et si ita in uero haberet, 
 cum tamen longe alias substantias longeque alias species ex 
 reformatione materiae diceretur protulisse quam fuisset ipsa 
 materia, non minus defenderem ex nihilo eum protulisse, si 
 ea protulerat, quae omnino non fuerant quo enim interest ex 
 nihilo quid proferri an ex aliquo, dum quod non fuit fiat, 
 quando etiam non fuisse nihil sit fuisse? sic et fuisse e contrario 
 non nihil est fuisse. nunc etsi interest, tamen utrumque 
 mihi adplaudit. siue enim ex nihilo deus molitus est cuncta, 
 poterit et carnem in nihilum perductam exprimere de nihilo: 
 siue de materia modulatus est alia, poterit et carnem quocumque 
 dehaustam euocare de alio. et utique idoneus est reficere qui 
 fecit: quanto plus est fecisse quam refecisse, initium dedisse quam 
 reddidisse, ita restitutionem carnis faciliorem credas institutione. 
 Aspice nunc ad ipsa quoque exempla diuinae potestatis. 
 dies moritur in noctem et tenebris usquequaque sepelitur. 
 funestatur mundi honor, omnis substantia denigratur. sordent 
 silent stupent cuncta, ubique iustitium est. [quies rerum] 
 ita lux amissa. lugetur. et tamen rursus cum suo cultu cum 
 t dote cum sole eadem et integra et tota uniuerso orbi

 1 credatur? plane uulgo 2 non addidi 7 credere om. F de materia 
 <de materia) potius Oehlerus 9 haberet scripsi: haberetur PMF 
 10 tamen PMF, tam B 13 fuerat M (n s. u.) 15 e contrario (e s. 
 u.) M 17 nihil adplaudit F 18 perductam Urs: productam PMF, 
 prodactam Oehlerus 19 modulatus FBhng (ex Hirsaugiensi) Bmg Gel: 
 moderatus PM aliam Bmg 21 fecit: quanto Eng: fecit, quanto uulgo 
 22 reddidisse, ita Eng: reddidisse. ita uulgo 24 usque quaque (prtus 
 que e. u. a m. 2) M 25 omni P (corr. R.) 26 quies rerum seclueit Big 
 
 
 reuiuescit, interficiens mortem suam, noctem, rescindens sepulturam 
 suam, tenebras, heres sibimet existens, donec et nox 
 reuiuescat, cum suo et illa suggestu. redaccenduntur enim 
 et stellarum radii, quos matutina succensio extinxerat; reducuntur 
 et siderum absentiae, quas temporalis distinctio exemerat; 
 redornantur et specula lunae, quae menstruus numerus 
 adtriuerat reuoluuntur hiemes et aestates, uerna et autumna 
 cum suis uiribus moribus fructibus. quippe etiam terrae de 
 caelo disciplina est: arbores uestire post spolia, flores denuo 
 colorare, herbas rursus imponere, exhibere eadem quam absumpta 
 sint semina nec prius exhibere quam absumpta. mira 
 ratio: de fraudatrice seruatrix; ut reddat, intercipit; ut custodiat, 
 perdit; ut integret, uitiat; ut etiam ampliet, prius 
 decoquit. siquidem uberiora et cultiora restituit quam exterminauit, 
 reuera fenore interitu et iniuria usura et lucro damno. 
 semel dixerim: uniuersa conditio recidiua est. quodcumque 
 conueneris, fuit; quodcumque amiseris, (erit.) nihil non iterum 
 est; omnia in statum redeunt cum abscesserint, omnia incipiunt 
 cum desierint. ideo finiuntur, ut fiant; nihil deperit 
 nisi in salutem. totus igitur hic ordo reuolubilis rerum testatio 
 est resurrectionis mortuorum. operibus eam praescripsit deus 
 ante quam litteris, uiribus praedicauit ante quam uocibus. 
 praemisit tibi naturam magistram, summissurus et prophetiam, 
 quo facilius credas prophetiae discipulus naturae, quo statim 
 admittas, cum audieris quod ubique iam uideris, nec dubites 
 deum carnis etiam resuscitatorem, quem omnium noris restitutorem. 
 et utique si omnia homini resurgunt, cui procurata 
 . sunt, porro non homini nisi et carni, quale est, ut ipsa depereat 
 in totum, propter quam et cui nihil deperit?

 3 illorum F 4 succeuaio Bmg Gel: suggestio PM, auggeato F, successio 
 Eng 6 redonantur Bl 7 uerna Big: et uerna PMF 10 imponere 
 neseio an corruptum 10 eadem quam M (eadem s. u. a m. 2), 
 eadem quae FR uulgo, quam P (corr. B in mg. sec. Hirsaugieneem) 
 17 cognotterifl Bmg erit addidi 18 Lomnia incipiunt, cum deaierintj 
 ideo finiuntur B, ideo finiuntur PMF 25 nec R, ne PMF dubitas 
 P (corr. B) 26 quem B3, qui PMFB1