Ipsam animam ipsumque corpus in saeculo isto èXPOsitum 
 omnibus ad iniuriam gerimus eiusque iniuriae patientiam 
 summus: minorum delibatione laedemur? absit \'a seruo 
 Christi tale inquinamentum, ut patientia maioribus temptationinus 
 praeparata in friuolis excidat! si manu quis temptauerit 
 prouocare, praesto est dominica monela: uerberanti te, 
 inquit, in faciem etiam alteram genam obuerte. 
 fatigetur improbitas patientia tua; quiuis ictus illi sit dolore 
 et contumelia constrictus. plus improbum illum caedis sustinendo, 
 grauius a domino uapulaturum; ab eo enim uapulabit, 
 cuius gratia sustines. si linguae amaritudo maledicto siue 
 conuicio eruperit, respice dictum: cum uos maledixerint, 
 gaudete. dominus ipse maledictus in lege est et tamen 
 solus est benedictus. igitur dominum serui consequamur et 
 maledicamur patienter, ut benedicti esse possimus. si parum 
 aequanimiter audiam dictum aliquod in me proteruum aut 
 nequam, reddam et ipse amaritudinis uicem necesse est, 
 aut cruciabor impatientia muta. cum ergo (re)percussero 
 maledictis, quomodo secutus inueniar doctrinam domini, 
 qua traditum est non uasculorum inquinamentis, sed eorum, 
 quae ex ore promuntur, hominem communicari, item:

 8] Matth. 5, 89. 14] Matth. 5, 11. 15] cf. Deut. 21, 23. Gal. 
 3, 18. 22] cf. Marc. 7, 15. 18. 

 3 ipsum qui corpus Oehlerus Õ Bubimus. minorum uulgo delibatione 
 JR*, deliberatione PMNFR1 6 in patientia N 8 pronocare R3, 
 pronocari PMNFS1 10 qui ius P, cuius R,1 illi scripsi: ille PMNF 
 12 napulaturum acripsi; uapulaturus PMNF, uapulat RB, uapulabit Lat 
 uerba grauius-Qapulatorum in libris tnU. post conatrictus tradita huc 
 transtuli enim om. P (add. R ex Hvrsaugiensx) uapulabit B, 
 uapulauit PMNF 15 benedictas F 20 repercussero seripsi: pereassero 
 PMNF 21 maledictis Eng: maledictua PMNF, maledicto 
 Bmg doctrinam Otn. P (add. R ex Hirsaugiensi) M (add. m. 1) 
 23 promunitur P (corr. B) communicari Rmg: communicare PMN, 
 coinquinari F et Hirsaugiensis teste Rhenano , 
 
 
 manere nos omnis uani et superuacui dicti reatum? sequitur 
 ergo, ut a quo nos dominus arcet, idem ab alio aequanimiter 
 pati admoneat. hic iam ui de patientiae uoluptatem. nam omnis 
 iniuria, seu lingua seu manu incussa, cum patientiam offenderit, 
 eodem exitu dispungetur, quo telum aliquod in petra 
 constantissimae duritiae libratum et obtusum. concidet enim 
 ibidem inrita opera et infructuosa et nonnumquam repercussum 
 in eum, qui misit, reciproco impetu saeuiet. nempe idcirco 
 quis te, laedit, ut doleas, quia fructus laedentis in dolore laesi 
 est. ergo cum fructum eius euerteris non dolendo, ipse doleat 
 necesse est amissione fructus sui. tunc tu non modo inlaesus 
 abis, quod etiam solum tibi sufficit, sed insuper aduersarii 
 tui et frustratione oblectatus et dolore defensus. haec est 
 patientiae utilitas et uoluptas.