Post has principales impatientiae materias ut potuimus 
 regestas quid inter ceteras euagemur, quae domi, quae foris?

 7] Deut. 82, 35. 9J Matth. 7, 1. 

 2 suae Eng: ius PMNF 3 diligentes, non uulgo 5 iustum N destinandum 
 F, extimandum N 6 quae infra l. 11 inserui: quid ergo-ultorem 
 in libris mss. hoc loco, post periclitatur, leguntur lacunam signaui; 
 < ecce, ipse in) lort. supplendum 8 tibi scripsi: mihi P AlNF 11 defendendi 
 Gel: defendi PMNF 12 quia R, qui F, quia PMN at si F 
 13 cauerit scripsi: canit PMNF id est dei seclusi abstulerit scripsi: 
 abetulit PMNF 15 incursare Pam: incusare PMF, incurare N (corr . 
 r in s m. 1) consueuit Urs: consueuerat PMNF quctiens paenituit 
 defensionem om. F 17 transigi-impetu om. P (add. B in mg. 
 ex Hirsaugiensi) 19 abit scripsi: abiit PMNF defenderis scripsi: 
 defendaria PMNF 20 oneraberis FR, oneraueris PMN non om. F 
 
 
 lata atque diffusa est operatio mali multiplicia aspidum 
 incitamenta, iaculantis, et modo paruula modo maxima. si 
 paruula de sua mediocritate contemnas, maximis pro sua 
 exuperantia cedas. ubi minor iniuria, ibi nulla necessitas 
 impatientiae. at ubi maior iniuria, ibi necessarior iniuriae 
 medela, patientia. certemus igitur quae a malo infliguntur 
 sustinere, ut hostis studium aemulatio nostrae aequanimitatis 
 eludat. si uero quaedam ipsi in nos aut imprudentia aut 
 sponte etiam superducimus, aeque patienter obeamus quae 
 nobis imputamus. quodsi a domino nonnulla credimus incuti, 
 cui magis patientiam quam domino praebeamus? quin insuper 
 gratulari [et gaudere] nos docet dignatione diuinae castigationis. 
 ego, inquit, quos diligo castigo. o seruum illum 
 beatum, cuius emendationi dominus instat, cui dignatur 
 irasci, quem admonendi dissimulatione non decipit! undique 
 igitur adstricti sumus officio patientiae administrandae, qua 
 aequa ex parte aut erroribus nostris aut mali insidiis aut 
 admonitionibus domini interuenimus. eius officii magna 
 merces, felicitas scilicet. quos enim felices dominus nisi 
 patientes nuncupauit dicendo: beati pauperes spiritu, 
 illorum est enim regnum caelorum? nullus profecto 
 spiritu pauper nisi humilis. quis autem humilis nisi 
 patiens? quia nemo subicere sese potest sine prima patientia 
 subiectionis ipsius. beati, inquit, flentes atque lugentes. 
 quis talia sine patientia tolerat? itaque talibus et aduocatio 
 et risus promittitur. beati mites. hoc quidem uocabulo 
 impatientes non licet omnino censeri. item cum pacificos

 t 
 13] Apoc. 3,19. 20] Matth. 5, S. 24] Matth. 5,4. 26] Matth. 5,5. 

 1 est om. N aspidam Bmg (cf. p. 502,18 sqq.), spiritus PMNFB 
 2 si scripai: sed PMNF 4 eiuberantia P (b ex p a m. 1) F ubi 
 nulla F 6 patientia R1, patientiae PMNFB3 8 in imprudentiae F 
 11 qui ineuper N 12 et gaudere seclusi (ut interpretatncntum uoeabuli 
 gratulari) 13 quos ego, inquit, diligo F quos om. M (add. m. 1) 
 16 qua aequa seripsi: quia qua PMNF, quaqua Urs 17 aut (tertium) 
 del. Seal, quem sequiiur Oehlerus, sed cf. I. 15 18 iBteruemamns N 
 22 apiritu P, spiritus MNF autem scripsi: enim PMNF 

 XXXXVII. Tert. III. 

 2 
 
 
 eodem titulo felicitatis notat et filios dei nuncupat, numquid 
 impatientes pacis adfines? stultus hoc senserit. cum uero 
 gaudete et exultate dicit, quotiens uos maledicent 
 et persequentur, merces enim uestra plurima in 
 caelo, id utique non [exultationis] impatientiae pollicetur, 
 quia nemo in aduersis exultabit, nisi ante contempserit ea. 
 nemo contemnet, nisi patientiam gesserit.