Consequens erat, ut obseruata dei liberalitate etiam clementiam 
 eius precaremur. quid enim alimenta proderunt, si 
 illi reputamur reuera quasi taurus ad uictimam? sciebat dominus 
 se solum sine delicto esse. docet itaque petamus DI- 
 MITTI NOBIS DEBITA NOSTRA. exomologesis est petitio ueniae, 
 quia qui petit ueniam, delictum confitetur. sic et paenitentia 
 demonstratur acceptabilis deo, quia uult eam quam mortem 
 peccatoris. debitum autem in scripturis delicti figura est, quod 
 perinde iudicio debeatur et ab eo exigatur nec\' euadat iustitiam 
 exactionis, nisi donetur exactio; sicut illi seruo dominus 
 debitum remisit. huc enim spectat exemplum parabolae totius. 
 nam et quod idem seruus a domino liberatus non perinde

 1] Ioh. 6, 33. 2] Matth. 26, 26. Luc. 22,19. 8] Matth. 15, 26. 
 9] ibid. 7, 8. 11] cf. Luc. 2, 5. 12] ibid. 6, 34. 

 5 spiritali disciplina fort . 6 cetera A 10 expectens A corr . 
 11 poscebat Urs: pulsabat AB 14 pro uenientibus Ivrn 15 longe A 
 cogitans ipsa x 17 dei Gel: diei AB libertate A 18 praecaremur A 
 19 illi Rig: illis AB, in eis Iun 20 dimitte susp. Oehlerus 21 exhomologesis 
 A corr . 22 patientia B 23 quia uult AB, qui mauult 
 Leopoldus 24 figurata A corr . 28 dum A 
 
 
 parcit debitori suo ac propterea delatus penes dominum tortori 
 delegatur ad soluendum nouissimum quadrantem, id est 
 modicum usque delictum, eo competit, quod remittere nos quo- \' 
 que profitemur debitoribus nostris. iam et alibi ex hac specie 
 orationis: remittite, inquit, et remittetur uobis. et cum 
 interrogasset Petrus, si septies remittendum esset fratri, immo, 
 inquit, septuagies septies; ut legem in melius reformaret, 
 quod in Genesi de Cain septies, de Lamech autem septuagies 
 septies ultio reputata est.