VErrm-r quoque REGNUM TUUM ad id pertinet, quo et fiat 
 uoluntas tua, in nobis scilicet. nam deus quando non regnat, 
 in cuius manu cor omnium regum est? sed quicquid 
 nobis optamus, in illum auguramur, et illi deputamus quod ab 
 illo expectamus. itaque si ad dei uoluntatem et ad nostram 
 suspensionem pertinet regni dominici repraesentatio, quomodo 
 quidam per tractum quendam in saeculo postulant, cum regnum 
 dei, quod ut adueniat oramus, ad consummationem saeculi. 
 tendat? optamus maturius regnare et non diutius seruire. 
 etiamsi praefinitum in oratione non esset de postulando regni 
 aduentu, ultro eam uocem protulissemus festinantes ad spei 
 nostrae complexum. clamant ad dominum inuidia ani mae 
 martyrum sub altari: quonam usque non ulcisceris, domine, 
 sanguinem nostrum de incolis terrae? nam utique 
 ultio illorum a saeculi fine dirigitur. immo quam celeriter 
 ueniat, domine, regnum tuum, uotum Christianorum, confusio 
 nationum, exultatio angelorum, propter quod conflictamur, 
 immo potius propter quod oramus.