<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="28"><p> Haec est enim hostia spiritalis quae pristina sacrificia delevit.
<bibl n="Ies. I, 11."/> Quo mihi, inquit, multitudinem sacrificiorum vestrorum? Plenus
sum holocaustomatum arietum, et adipem agnorum et s(??)guimem
taurorum et hircorum nolo. Quis enim requisivit ista de manibus
<bibl n="Ioh. IV, 23."/> vestris? Quae ergo quaesierit deus evangelium decet. Veniet
hora, inquit, cum veri adoratores adorabunt patrem in spiritu et
<bibl n="II Cor. III, 17."/> veritate. Deus enim spiritus est, et adoratores itaque tales requirit.
Nos sumus veri adoratores et veri sacerdotes, qui spiritu orantes
spiritu sacrificamus orationem hostiam dei propriam et acceptabilem,
quam scilicet requisivit, quam sibi prospexit. Hanc de toto
corde devotam, fide pastam, veritate curatam, innocentia integram,
<pb xml:id="v.1.p.583"/>

castitate mundam, agape ceronatam cum pompa operum bonorum
inter psalmos et hymnos deducere ad dei altare debemus, omnis
nobis a deo impetraturam.</p></div></div></body></text></TEI>