<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa015.opp-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="8"><p> Liceat nunc denuo nubere, si omne quod licet bonum est.
<bibl n="I Cor. VI, 12."/> Idem apostolus exclamat, Omnia licent, sed non omnia prosunt.
Quod non prodest, oro te, bonum potest dici? Si licita sunt et
quae non pro salute, ergo et quae non bona sunt licita sunt. Quid
autem magis velle debebis, quod ideo bonum est quia licet, an
quod ideo quia prodest? Multum existimo esse inter licentiam et
salutem. De bono non dicitur LICET, quia bonum permitti non
<pb xml:id="v.1.p.749"/>

exspectat, sed assumi. Permittitur autem quod an bonum sit in
dubio est, quod potest etiam non permitti, si non habeat aliquam
sui causam primam, quia propter incontinentiae periculum permittitur
nubere secundo, quia nisi licentia alicuius non bonae
rei subiaceret, non esset in quo probaretur qui divinae voluntati
et qui potestati suae obsequeretur, quis nostrum utilitatis
praesentiam sectetur et quis occasionem licentiae amplexetur.
Licentia plerumque temptatio est disciplinae, quoniam disciplina
per temptationem probatur, temptatio per licentiam operatur. Ita
fit, ut omnia liceant, sed non omnia expediant, dum temptatur
cui permittitur, et iudicatur dum in permissione temptatur.
Licebat et apostolis nubere et uxores circumducere. Licebat et de <bibl n="I Cor. IX, 5. 14 sq."/>
evangelio ali. Sed qui iure hoc non usus est in occasionem,
ad exemplum nos suum provocat, docens in eo esse probationem
in quo licentia experimentum abstinentiae praestruxit.</p></div></div></body></text></TEI>