Ecce enim secunda tetras, Sermo et Vita, Homo et Ecclesia, quod in patris gloriam fruticasset huic numero, gestientes et ipsi tale quid patri de suo offerre, alios ebulliunt fetus, proinde coniugales per copulam utriusque naturae. hac Sermo et Vita decuriam Aeonum simul fundunt, illac Homo et Ecclesia duos amplius, aequiperando parentibus, quia et ipsi duo cum illis decem tot efficiunt, quot ipsi procreauerunt. reddo nunc nomina, quos decuriam dixi: Bythios 8-9. 11-13] cf. Iren. I 1, 1. 19-186,5) cf. Iren. I 1, 2.. 3non (prius) om. F agnaecitar Lat: agnoscitur PMF\' 4 nomen add. Iun, (nomen, fortasse aptum, sed) mauult suppleri Eng Monogenesuocaretnr secluri 6 bythios PMF 8 probationis F 9 a semetipsa F 10 Bytho Pam: bythion PMF in deo uita JS3, inde obita PMFB1 11 anboles PM 12 formationem Grabius (ad Iren. p. 8): formati PMF 14 coniugationibus MFGR3, coniunctionibus PR1 16 omnis scripsi: omnes PMF 20 frnticasset huic numero (intellego: usque in hunc numerum), trestientee scripsi: fruticasset, huic numero gestientes uulgo, hic numerus Eng frnticasset PM, fructificasset F 22 proinde PM, deinde F coniupalesB3, coniugalisPMFli1 25 quotFR, quod PM 26 bythioajP, bythosMF et Mixis, (Ageratos et Honosis, Autophyes) et Hedone, Acinetos et Syncrasis, Monogenes et Macaria. contra duodenarius numerus hi erunt: Paracletus et Pistis, Patricos et Elpis, Metricos et Agape, Aeinus et Synesis, Ecclesiasticus et Macariotes, Theletus et Sophia. cogor hic, quid ista nomina desiderent, proferre de pari exemplo. in scholis Karthaginiensibus fuit quidam frigidissimus rhetor Latinus, Phosphorus nomine. cum uirum fortem peroraret: \'uenio\', inquit, <ad uos, optimi ciues, de proelio cum uictoria mea, cum felicitate uestra, ampliatus gloriosus fortunatus maximus triumphalis\'. et scholastici statim familiae Phosphori φεῦ acclamant. audisti Fortunatam et Hedonen et Acinetum et Theletum: acclama familiae Ptolomaei cpeo. hoc erit Pleroma illud arcanum, diuinitatis tricenariae plenitudo. uideamus, quae sint istorum priuilegia numerorum, quaternarii et octonarii (et denarii) et duodenarii. interim in tricenario fecunditas tota deficit, — castrata est uis et potestas et libido genitalis Aeonum — quasi non et numerorum tanta adhuc coagula superessent et nulla alia de paedagogio nomina. quare enim non et quinquaginta et centum procreantur? quare non et Sterceiae et Syntrophi nominantur?

Sed et hoc exceptio personarum est, quod solus ille Nus ex omnibus inmensi patris fruitur notione, gaudens et exultans, illis utique maerentibus. plane Nus, quantum in 21-187,22J cf. Iren. I 2, 1-2. 1 Miiie R, maxis Pill, maria F Ageratos et Henosis, Autophyes add. Pam ex Irenaeo: om. PMF hedone; a-cinetos M, hedonea cinethos PF 3 hi erunt 31P, habuerunt F helpis PMF 4 Aeinus scripsi: aenos M, aenus PF, Ainua Ruulgo sinhesis MF, synhesis P thelethus F, et electus PM 6 in scholis Rmg: inisclis PMJR, nus—olis F quidem F frigidissimus Iura: frigidissimus M (f eras.), rigidissimus PF 7 Phosphorus R3, phosphori PM, phophortis F 8 uenio PM, nemo F 11 Phosphori lfłŪ 2?3, phosphorife MF, phorphorife PRl acclamant P, om. MF 12 helethum PMF Ptolemaei osu R3, tholomaeife PMF 15 et denarii add. Iun 16parenthetin indicauit Eng 20 sterceiae PMF, hercitae Rig, hetacri Oehlerus syntrophi PMF, Syntrophae Pam 23 quantum R3, et quantum PMFR1 ipso fuit, et uoluerat et temptauerat ceteris quoque communicare quae norat, quantus et quam incomprehensibilis pater. sed intercessit mater Sige, illa scilicet, quae et ipsis haereticis suis tacere praescribit, etsi de patris nutu aiunt factum, uolentis omnes in desiderium sui accendi. itaque dum macerantur intra semetipsos, dum tacita cupidine cognoscendi patrem uruntur, paene scelus factum est. namque ex illis . duodecim Aeonibus, quos Homo et Ecclesia ediderant, nouissima natu Aeon — uiderit soloecismus, Sophia enim nomen est — incontinentia sui sine coniugis Theleti societate prorumpit in patrem inquirere et genus contrahit uitii, quod exorsum quidem fuerat in illis aliis, qui circa Nun, in hunc autem. id est in Sophiam, deriuarat, ut solent uitia in corpore alibi connata in aliud membrum perniciem suam efflare. sed enim sub praetexto dilectionis in patrem aemulatio superabat in Nun, solum de patre gaudentem. ut uero impossibilia contendens Sophia frustra erat et uincitur difficultate et extenditur adfectione, modico abfuit prae ui dulcedinis et laboris deuorari et in reliquam substantiam dissolui; nec alias quam pereundo cessasset, nisi bono fato in Horon incursasset, — quaedam et huic uis: est fundamentum uniuersitatis (et) illius extrinsecus custos — quem et Crucem appellant et Lytroten et Carpisten. ita Sophia, periculo exempta et tarde persuasa (de) declinata inuestigatione patris, conquieuit et totam 23] cf. Iren. I 2, 4. 23-188, 2] cf. Iren. 1 2, 2. 5 auis F 6 cupiditate P (corr. in cupidine R ex Hirsaugiensi) 7 namque quae P (del. quae R) 9 nomen est M (corr. in nomine m. 2) 10 sui sine Pam: suisne F, uisne PN Theleti Croius: philetis PMF 13 deriuerat F 14 connata PMF, innata Oehlerm 15 praetexto PJlF, praetextu R uulgo 17 frustra erat Iun, frustrarat PMF, frustrata erat Oehlerus 18 adfuit :JI, afuit F 20 per eum M (corr. in pereundo m. 2) fato R, facto PMF 21 parenthesin indicauit Fng . 22 (et) illius scripsi: illius PMF, illius et Oehlerus 24 (de) declinata scripsi: declinata PMFRl, de inclinata R3 (Iren: ziijaivTa, õtt ix«ta).r(itTd5 eottv o izazrtp) animationem (enthymesin) cum passione, quae insuper acciderat, exposuit.

Sed quidam exitum Sophiae et restitutionem aliter somniauerunt: post inritos conatus et spei deiectionem deformatam eam. pallore, credo, et macie et incuria. proprie utique patrem non minus denegatum dolebat quam amissum. dehinc in illo maerore ex semetipsa sola, nulla opera coniugii, concipit et procreat feminam. miraris hoc? et gallina sortita est de suo parere; sed et uultures feminas tantum aiunt et tamen sine masculo matres. et *** metuere postremo, ne finis quoque insisteret; haerere de ratione casus, curare de occultatione. remedia nusquam. ubi enim iam tragoediae atque comoediae, a quibus forma mutuaretur exponendi quod citra pudorem erat natum? dum in malis res est, suspicit, conuertit ad patrem. sed incassum enisa, ut uires deserebant, in preces succidit. tota etiam propinquitas pro ea supplicat, uel maxime Nus. quidni? causa mali tanti! nullus tamen Sophiae exitus uacuit. omnes aerumnae eius operantur in materiae originem, siquidem ex illa tunc conflictatione [peruenit] ignorantia pauore 3—8. 10-12. 14—189,1J cf. Iren. I 2, 3. 1 animationem (enthymesin) scripsi (cf.183, 2): animationem senthimesi P.1H?Rt, animationem, id est enthymesin R3, animationem, Enthymesin Oehlcrus 5 sic distinxi: incuria proprie MF, incuria. prope P Bt, incuria formae R3 uulgo, incuria propria Eng utique PMFR1, ut quae R3 uulgo 6 denegatum sensu, ut uidetur, obscoeno 8 concipit scripsi: concepit PMF hoc MF, haec P uulgo 9 aiunt MF, parere aiunt Puulgo 10 matres Iun: mater PMF lacunam statuit Pam, qua ex Irenaei interprete suppleuit: <primo quidem contristari propter inconsummationem generationis,) ne finis quoque insisteret: Irenaeus (ex Epiphanio corrigendus): fvrj xai cot6 TO slvat xskoz *Xl1\' inde fort. supplendum: ne finis <consistendi) quoque. 11 insisteret; haerere scripsi: insisteret haerere PMF, insisteret et haerere Oehlerus 12 atque MF, et Puulgo 13 mutuaretur P, mutaretur MF citra Pam: circa PMF 14 suspicit P, suscipit MF 15 ut Iun: et PMF 16 succidit R3, succedit PMFR1 17 quidni R3, quid in PMFR1 18 operantar in materiae originem scripsi (cf. 102,16 et de Carne Chr. cap. 7): operantur PMF 19 ei illa conflictatione scripsi: et illa conflictatio in materiae originem PMF peruenit (prouenit M) seclusi pauore scripsi: pauorem PMFRl, paaor R3 uulgo maerore substantiae fiunt. ibi demum pater, motus aliquando, quem supra diximus Horon per Monogenem Nun in haec promit in imagine sua, feminam marem, quia et de patris sexu ita uariant. adiciunt autem Horon etiam Metagogea (circumductorem) uocari et Horotheten. huius praedicant opera et repressam ab inlicitis et purgatam a malis et deinceps confirmatam Sophiam et coniugio restitutam; et ipsam quidem in Pleromatis censu remansisse, enthymesin uero eius et illam adpendicem passionem ab Horo relegatam et crucifixam et extra eum factam. malum, quod aiunt, foras! spiritalem tamen substantiam illam, ut naturalem quendam impetum Aeonis, sed informem et inspeciatam, quatenus nihil adprehendisset, ideoque fructum infirmum et feminam pronuntiatam.

Igitur post Enthymesin extorrem et matrem eius Sophiam coniugi reducem iterum ille Monogenes, ille Nus, otiosus plane de patris cura atque prospectu solidandis rebus et Pleromati muniendo iamque figendo, ne qua eiusmodi rursus concussio incurreret, nouam excludit copulationem: Christum et Spiritum Sanctum, turpissimam putem duorum masculorum. aut femina erit Spiritus Sanctus, et uulneratur a femina masculus? munus enim his datur unum: procurare concinnationem Aeonum, et ab eius officii societate 1-13] cf. Iren. I 2, 4. 14-19. 21—22J cf. lren. I, 2, 5. 1 maerore scripsi: maeror PMF Comparanda sunt ad haec uerba lrnaei:λέγουι πρώτην αρχην εσχηxέναι την ούσίαν εx της άγνοίας xαί, τής λύxης xαί του φόβου xαί της έxπλήξεως. ibi demum R3, ibidem PMFM1 motus aliquando MF, aliquando motus Puulgo 3 et de scripsi: aede PMRl, de FIP 5 <id est> circumductorem R3 uulgo 8 censu remansisse Gel: censura mansisse PMF 9 adpendicen M ab Horo relegatam R3, abhorrere ligatam PMFR1 10 eum Rig (seil. censura Pleromatis): aeuum PMF spiritalem seil. esse 12 inspeciatam Gel: inspectatam PMF 13 praenuntiatara F 15 iterum ille scripsi: ille iterum PMF 16 prospecta R3, prospectus PMFR1 17 eiusmodi PJI, huiusmodi F 18 incarreret Rmg Gel: incuteret PMF 19 turpissimam Eng: turpissimum PMF 21 munus enim Eng: nomen in PMFR1, nnmen IPuulgo 22 ab eius R3, dabis PlJlFRI societate R3, societatem PMFR1 duae scholae protinus, duae cathedrae, inauguratio quaedam diuidendae doctrinae Valentini. Christi erat inducere Aeonas naturam coniugiorum — uides quam rem plane — et innati coniectationem et idoneos efficere (re)generandi in se agnitionem patris, quod capere eum non sit neque comprehendere, non uisu denique, non auditu compotiri eius, nisi per Monogenem. et tamen tolerabo, quod ita discunt patrem nosse, t ne nos et illud. magis denotabo doctrinae peruersitatem, quod docebantur incomprehensibile quidem patris causam esse perpetuitatis ipsorum, comprehensibile uero eius generationis illorum et formationis esse rationem. hac enim dispositione illud, opinor, insinuatur, expedire deum non adprehendi, siquidem inadprehensibile eius perpetuitatis est causa, adprehensibile autem non perpetuitatis, sed natiuitatis et formationis, egentium perpetuitatis. filium autem constituunt adprehensibile patris; quomodo tamen adprehendatur, tum prolatus Christus edocuit. Spiritus uero Sancti prouincia, ut de doctrinae studio omnes peraequati gratiarum actionem prosequi nossent et ueram inducerentur quietem.