Adhuc et illa nobis regula adsistit duos uindicantibus 
 patrem et filium, quae inuisibilem deum determinauit. cum 
 enim Moyses in Aegypto desiderasset domini conspectum 
 dicens: si ergo inueni gratiam coram te, manifesta 
 mihi te, ut cognoscenter uideam te:non potes 
 uidere, inquit, faciem meam; non enim uidebit homo 
 faciem meam et uiuet, id est: morietur qui uiderit. inuenimus 
 autem et a multis deum uisum et neminem tamen 
 eorum, qui eum uiderant, mortuum, uisum quidem [deum] 
 secundum hominum capacitates, non secundum plenitudinem 
 diuinitatis. nam (et) patriarchae deum uidisse referuntur, ut 
 Abraham et Iacob, et prophetae, ut Esaias, ut Ezechiel, et 
 tamen mortui non sunt. igitur aut mori debuerant, si eum 
 uiderant, — deum enim nemo uidebit et uiuet — aut. 
 si deum uiderunt et mortui non sunt, scriptura mentitur 
 deum dixisse: faciem meam homo si uiderit, non 
 uiuet. aut (si) scriptura (non) mentitur, neque cum inuisum 
 neque cum uisum deum profert, iam ergo alius erit qui 
 uidebatur, quia non potest idem inuisibilis definiri, qui uide. 
 batur, et consequens erit, ut inuisibilem patrem intellegamus 
 pro plenitudine maiestatis, uisibilem uero filium agnoscamus 
 pro modulo deriuationis, sicut nec solem nobis contemplari 
 licet, quantum ad ipsam substantiae summam, quae est in 
 caelis, radium autem eius toleramus oculis pro temperatura 
 portionis, quae in terram inde porrigitur. hic ex diuerso uolet

 6] Exod. 33, 13. 20. 

 2 quam (priore loco) R, qua PMF 4 quae R3, quem PMFM1 determinauit 
 FM, degerminauit PM 8 non enim-faciem meam om. F 
 10 autem scripsi: enim PMF 11 deum seclusi 13 et addidi 15 mortui 
 om. F 16 nemo om. F 19 aut (si> scriptura <non> mentitur scripsi: 
 aut scriptura mentitur PMF neque cum inuisum neque cum uisum M. 
 neque eum inuisum neque eum inuisum F, cum inuisum aut cura uisu:.., 
 Puulgo 20 profert P, praefert MF profert. iam unlgo \' 
 
 
 aliquis etiam filium inuisibilem contendere, ut sermonem, ut 
 spiritum, et dum unam condicionem patris et filii uindicat, 
 unum potius atque eundem confirmare patrem et filium. sed 
 diximus scripturam differentiae patrocinari per uisibilis et 
 inuisibilis distinctionem. iam et illud adicient ad argumentationem, 
 quod, si filius tunc ad Moysen loquebatur, ipse 
 faciem suam nemini uisibilem pronuntiarit, quia scilicet ipse 
 inuisibilis pater fuerit in filii nomine. ac per hoc sic eundem 
 uolunt accipi et uisibilem et inuisibilem, quomodo eundem 
 (et) patrem et filium, quoniam et paulo supra, antequam faciem 
 Moysi neget, scriptum sit dominum ad Moysen locutum 
 coram, uelut si quis loquatur ad amicum suum, non minus 
 quam et Iacob: ego uidi, inquit, deum facie ad faciem. 
 ergo uisibilis et inuisibilis idem; et quia idem utrumque, 
 ideo et ipse pater inuisibilis, qua et filius, uisibilis. quasi 
 uero expositio scripturae, quae fit a nobis, filio competat 
 (a) patre seposito in sua uisibilitate. dicimus enim et filium suo 
 nomine eatenus inuisibilem, qua sermo et spiritus dei, ex 
 substantiae condicione, [iam nunc et quia deus et sermo et 
 spiritus dei,] uisibilem autem fuisse ante carnem eo modo, 
 quo dicit ad Aaron et Mariam: et si fuerit prophetes 
 in uobis, in uisione cognoscar illi et in somnio 
 loquar illi, non quomodo Moysi: os ad os loquar illi, 
 in specie, id est in ueritate, et non in aenigmate, id 
 est non in imagine; sicut et apostolus: nunc uidemus

 11] cf. Exod. 33, 11. 13] Gen. 32, 30. 21] Num. 12, 6—8. 
 25] I Cor. 13, 12. 

 5 iam scripsi: nam PMF adicient MF, adiciunt P uulgo 7 pronuntiarit 
 scripsi: pronuntiaret PMF \' 10 <et) patrem scripsi: patrem 
 et 
 PMJf 11 neget scripsi: negasset et (ex negą.şşęţ) PMF 13 deum 
 M. dominum PF 16 quasi uero scripsi: quasi non PMF 17 a addidi, 
 dpfendit quae traduntur Eng sic distinguens: quasi non ... filio competat, 
 patre seposito, in sua uisibilitate uisibilitate PMF, inuisibilitate 
 Harrisius, quem sequuntur Pam Rig Oehlerus 19 iam nunc-spiritus 
 dei seclusi: ex substantiae condicione iam nunc, et quia deus [et sermo et 
 spiritua dei] Eng qua deus Oehlerus 22 somnio PM, sompnis F 
 23 illi {alt. loco) Gel: illia PMF 25 non in imagine M, non imagine PF 
 
 
 tamquam per speculum in aenigmate, tunc autem facie 
 ad faciem. igitur cum Moysi seruat conspectum suum et 
 colloquium facie ad faciem in futurum, — nam hoc postea 
 adimpletum est in montis secessu, sicut legimus in euangelio 
 uisum cum illo Moysen colloquentem — apparet retro semper 
 in speculo et aenigmate et uisione et somnio deum, id est 
 filium dei, uisum, tam prophetis et patriarchis quam et ipsi 
 adhuc Moysi. et ipse quidem dominus, si forte coram ad 
 faciem loquebatur, non tamen, ut et homo faciem eius 
 uideret, nisi forte in speculo, in aenigmate. denique si sic 
 Moysi locutus esset dominus, ut et Moyses faciem eius cominus 
 sciret, quomodo statim atque ibidem desiderat faciem eius 
 uidere, quam, quia uiderat, non desideraret? quomodo aeque 
 et dominus negat uideri faciem suam posse, quam ostenderat, 
 si tamen ostenderat? aut quae est facies dei, cuius conspectus 
 negatur? si erat quae uisa est, — uidi, inquit Iacob, deum 
 facie ad faciem, et salua facta est anima mea — alia 
 debet esse facies, quae, si uideatur, occidit. aut numquid 
 filius quidem uidebatur, — etsi facie, sed ipsum hoc in 
 uisione et somnio et speculo et aenigmate, quia sermo et 
 spiritus nisi imaginaria forma uideri non potest — faciem 
 autem suam dicit inuisibilem patrem? quia enim pater? non 
 facies erit filii nomine auctoritatis, quam genitus a patre 
 consequitur? non enim et de aliqua maiore persona congruit 
 dicere: (facies mea est ille homo\', et: \'faciem mihi praestat\'? 
 pater, inquit, maior me est. ergo facies erit filii pater.

 4] cf. Matth. 17, 3. Marc. 9, 3. Luc. 9, 30. 16] Gen. 32, 30. 
 26] Ioh. 14, 28. 

 4 secessu P, secessum MF 6 somnio P, sompno MF 9 ut et 
 scripsi: ut est PM, eet F (ut s. u. a m. alia) 10 in aenigmate MF . et 
 in aenigmate Puulgo 11 esset scripsi: est PMF 13 quia uiderat MF, 
 si uideret P 15 si tamen ostenderat om. F at quae fort . 16 negatur, 
 si uulgo parenthesin indicaui: uisa est? uid i uulgo 19 parenthetrin 
 indicaui facie sed scnpsi: facies et F, facies sed PM 20 somnio PM, 
 somno F 21 potest? faciem uulgo 22 patrem. quis uulgo non Fr\'s: 
 num PMF 25 praestat. pater uulgo 26 me est PF, est me M 
 
 
 nam et scriptura quid dicit? spiritus eius persona Christus 
 dominus. ergo si Christus persona paterni spiritus est, 
 merito cuius spiritus persona erat, id est patris, eius faciem 
 suam, ex unitate scilicet, pronuntiauit. mira res plane, an 
 facies filii pater accipi possit, qui est caput eius. caput 
 enim Christi deus.