<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa006.opp-lat2"><div n="3" subtype="book" type="textpart"><div n="12" subtype="section" type="textpart"><p>Prouoca nunc, ut soles, t ad hanc Esaiae comparationem <lb/>
            Christi, contendens illam in nullo conuenire. \'primo enim\', <lb n="5"/>
            inquis, (Christus Esaiae Emmanuhel uocari habebit, dehinc uirtutem <lb/>
            sumere Damasci et spolia Samariae aduersus regem <lb/>
            Assyriorum\'. porro iste, qui uenit, neque sub eiusmodi nomine <lb/>
            est editus neque ulla re bellica functus est. at ego te admonebo, <lb/>
            uti cohaerentia quoque utriusque capituli recognoscas. <lb n="10"/>
            subiuncta est enim et interpretatio Emmanuhelis: nobiscum <lb/>
            deus, uti non solum sonum nominis spectes sed et sensum. <lb/>
            sonus enim Hebraicus, quod est Emmanuhel, suae gentis est, <lb/>
            sensus autem eius, quod est deus nobiscum, ex interpretatione <lb/>
            communis est. quaere ergo an ista uox (nobiscum deus\\ quod <lb n="15"/>
            est Emmanuhel, exinde quod Christus inluxit, agitetur in Christo. <lb/>
            et puto. non negabis, utpote qui et ipse dicas (<foreign xml:lang="grc">ό</foreign>deun nobiscum\\ <lb/>
            [dicitur] id est Emmanuhel. aut si tam uanus es, ut, quia <lb/>
            penes te \'nobiscum deus\' dicitur, non Emmanuhel, idcirco nolis <lb/>
            uenisse illum, cuius proprium sit uocari Emmanuhel, quasi non <lb n="20"/>
            et hoc sit \'deus nobiscum\', inuenies apud Hebraeos Christianos, <lb/>
            immo et Marcionitas, Emmanuhelem nominare, cum uolunt dicere <lb/>
            \'nobiscum deus\'; sicut et omnis gens, quoquo sono dixerit \'deus <lb/>
            nobiscum\', Emmanuhelem pronuntiabit, in sensu sonum expungens. <lb/>
            quodsi Emmanuhel \'nobiscum deus\' est, deus autem nobiscum <lb n="25"/>
            Christus est, qui etiam in nobis est, — quotquot enim

<note type="footnote"> 4—400, 16J cf. adu. Iudaeos c. 9. 6] cf. Es. 7, 14. cf. Es. <lb/>
            8. 4. 11] Matth. 1, 23. 26] Gal. 3, 27. </note>

<note type="footnote"> 4 adhuc &lt;ad) <hi rend="italic">fort., Eng intercidisse suspicatur in antecedentibus prophetiam <lb/>
            Esaiae</hi> 7 aduersus <hi rend="italic">MF,</hi> aduersum <hi rend="italic">R uulgo</hi> 16 exinde quo <lb/>
            <hi rend="italic">fort</hi>. 18 dicitur <hi rend="italic">seclusi quae infra l. 7 sequuntur:</hi> idcirco—deus <lb/>
            nobiscum <hi rend="italic">in JJIF etiam hic, ante</hi> aut si tam uanus es <hi rend="italic">leguntur: del. R</hi> <lb/>
            19 nobiacutn deus <hi rend="italic">MF,</hi> nobiscum <hi rend="italic">R</hi> 21 et hoc sit <hi rend="italic">scripsi:</hi> hoc sit et <lb/>
            <hi rend="italic">MR</hi> 23 nobiscum deus R3, deus nobiscum deus <hi rend="italic">MRl</hi> 24 pronuntiabit <lb/>
            <hi rend="italic">Eng:</hi> pronuntiauit <hi rend="italic">MR</hi> </note> <lb/>
             
<pb n="396"/>
            in Christum tincti estis, Christum induistis — tam <lb/>
            proprie est Christus in significatione nominis, quod est (nobiscum <lb/>
            deus\', quam in sono nominis, quod est Emmanuhel. atque <lb/>
            ita constat uenisse iam illum, qui praedicabatur Emmanuhel. <lb/>
            quia quod significat Emmanuhel uenit, id est \'nobiscum deus\'. <lb n="5"/>
            
</p></div></div></div></body></text></TEI>