Usque enim ad uiuendum solummodo produxerat hominem. 
 ut non ad recte uiuendum, in respectu dei scilicet legisque 
 eius. igitur uiuere quidem illi ipse praestiterat, facto in

 21] cf. Gen. 2, 7. 

 3 futtilem M, futilem R uulgo 6 in add. Gel nonne tunc-itnplrri 
 prioris editionis reliquias esse censeo. quae enim legis inde a l. 14: haecI 
 dignissime sqq. apte coniungi non possunt nisi cum eis, quae hic habea: 
 nonne exclamaret Marcion etc. hoc satis docent uerba peroraturus in 
 creatorem, quae non quadrant nisi ad ea, quae hic legis: o dominum j 
 fnttilem sqq . 9 sua usurum R, suasurum M 12 dispunxiBset Rig: 
 depinxisset MRI, depunxisset R3 acceperat. ipse MR, acceperat, <ut) 
 ipse Lat 13 non <deus.) aut scripsi: non ut MR 16 qua scripsi j 
 (cf 347, 25 qua uoluit): quas MR 17 et patientiam seclusi (cf . 
 343, 11 et supra l. 10) 18 <in) institutionibua Eng: institutiouibus 
 MR 19 usque scripsi (cf. quae l. 21 leguntur); neque MR, intellego 
 autem: denn nur soiceit hatte er den Menschen ins Dasein gerufen. 
 dajS er leben konnte 20 ut non scil . produxerit eum usque ad recte i 
 uiuendum dei scilicet M, scilicet dei R uulgo 21 eius om. F illi 
 R3, ille JIRI ipse om. F (fort. recte) 
 
 
 animam uiuam, recte uero uiuere demandarat, admonito in legis 
 obsequium. ita non in mortem institutum hominem probat qui 
 (et) nunc cupit in uitam restitutum, malens peccatoris paenitentiam 
 quam mortem. igitur sicut deus homini uitae statum 
 induxit, ita homo sibi mortis statum adtraxit, et hoc non per 
 infirmitatem, sicuti nec per ignorantiam, ne quid auctori imputaretur. 
 nam etsi angelus qui seduxit, sed liber et suae 
 potestatis qui seductus est, sed imago et similitudo dei fortior 
 angelo, sed adflatus dei generosior spiritu materiali, quo angeli 
 constiterunt, — qui facit, inquit, spiritus angelos et 
 apparitores flammam ignis — quia nec uniuersitatem 
 homini subiecisset infirmo dominandi et non potiori angelis. 
 quibus nihil tale subiecit. sic nec legis pondus imposuisset 
 — si grauis lex — inualido sustinendi, nec quem excusabilem 
 sciret nomine imbecillitatis. eum definitione mortis conuenisset. 
 postremo non libertate nec potestate arbitrii fecisset infirmum, 
 sed potius defectione earum. atque adeo eundem hominem, 
 eandem substantiam animae, eundem Adae statum eadem arbitrii 
 libertas et potestas uictorem efficit hodie de eodem diabolo, 
 cum secundum obsequium legum dei administratur.