<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa004.opp-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><p>Solemus haereticis compendii gratia de posteritate praescribere. 
In quantum enim veritatis regula prior, quae etiam futuras haereses
praenuntiavit, in tantum posteriores quaeque doctrinae haereses
praeudicabuntur, quia sunt quae futurae veritatis antiquiore
regula praenuntiabantur. Hermogenis autem doctrina tam novella
est. Denique ad hodiernum homo in saeculo, et natura quoque
haereticus, etiam turbulentus, qui loquacitatem facundiam existimet,
et impudentiam constantiam deputet, et maledicere singulis officium
bonae conscientiae iudicet. Praeterea pingit illicite, nubit assidue,
legem dei in libidinem defendit, in artem contemnit, bis
falsarius, et cauterio et stilo, totus adulter, et praedicationis et
<pb xml:id="v.2.p.340"/>
carnis, siquidem et nubentium contagio foetet nec ipse apostolicus
<bibl n="II Tim. I, 15."/> Hermogenes in regula perseveravit. Sed viderit persona, cum
doctrina mihi quaestio est. Christum dominum non alium videtur
aliter agnoscere, alium tamen facit quem aliter agnoscit, immo
totum quod est deus aufert, nolens illum ex nihilo universa fecisse.
A Christianis enim conversus ad philosophos, de ecclesia in academiam
et porticum, inde sumpsit a Stoicis materiam cum domino
ponere, quae et ipsa semper fuerit, neque nata, neque facta, nec
initium habens omnino nec finem, ex qua dominus omnia postea
fecerit.</p></div></div></body></text></TEI>