Nunc mores eius compone,
nune forma; altius praecepta descendunt, quae
teneris imprimuntur aetatibus. Tuis adsuescat sermonibus, ad tuum fingatur arbitrium ; multum
illi dabis, etiam si nihil dederis praeter exemplum.
Hoc tibi tam sollemne officium pro remedio erit ;
non potest enim animum pie dolentem a sollicitudine
avertere nisi aut ratio aut honesta occupatio.
 Numerarem inter magna solacia patrem quoque
tuum, nisi abesset; nunc tamen ex adfectu tuo,

 
qui illius in te sit cogita; intelleges, quanto iustius
sit te illi servari quam mihi impendi. Quotiens te
immodica vis doloris invaserit et sequi se iubebit,
patrem cogita ! Cui tu quidem tot nepotes pronepotesque dando effecisti, ne unica esses; consummatio tamen aetatis actae feliciter in te vertitur. Illo vivo nefas est te, quod vixeris, queri.