Ab his ad nepotes quoque respice—Marcum
blandissimum puerum, ad cuius conspectum nulla
potest durare tristitia ; nihil tam magnum, nihil
tam recens in cuiusquam pectore furit, quod non
 circumfusus ille permulceat.
 Cuius non lacrimas
illius hilaritas supprimat ? Cuius non contractum

 
sollicitudine animum illius argutiae solvant ? Quem
non in iocos evocabit illa lascivia ? Quem non in se
convertet et abducet infixum cogitationibus illa
 neminem satiatura garrulitas?