Et tamen iterum atque iterum subplex deprecor, oro, etiam atque etiam obsecro, primum quidem ueniam largiri digneris, si quo sermone fuerit tuum titillatum aureum pectus: ardore enim hoc nimio feci, quia nolo te a nostro grege diuelli, a quo etiam ego ipse aberrans paene perieram, nisi cito me de iniqua communionis tulissem natura. deinde, ut concilies te » illi, quae in te nihil deliquit: redeas ad illam, quae tibi, si redieris, propter culpam non erit suscensura. nec enim septies i 6 cf. I Tlm. 1, 80. 2 questionis C 3 nominę C subpressionis C idem C catolice C 4 (6.6) quatęnus C 5 discipolorum C 6 ermogenem C hjmineum b (itł mg. al. hermogenem) que Caput C anteoohiam C 7 qui C aput C zmyrnam C qui C nam quę b aput C ionium b commisserit C 8 apdo C que C presens C 10 maximf C evl 11 uereos C clam distina C 12 crimina que C sapium (enci m. 1 euperscr.) C 13 reddere C 15 adque C or*o (r uidetur er.) C 16 atque etiam] adque C largire C 17 titilatam C 18 nimio (s. I. m. 1) C gregi C a quo] ac C 19 pęuę C perirem b deniqua C 20 naturam C 21 illi* (c eras.) C qui C delinquit C reddeas C que C si redieris] et in dierum b Maur 22 post eris 4 litterae eras. C; quare propt scripsi quod et b et Maw. om. Buscen- . guraC na (sic ubique) C septiens C tantum nouit ignoscere: quin immo habet et ligandi et soluendi potestatem. noli te fingere palpare. qui dudum. uidisti, noli uelle discere, qui potes docere. dimitte hominum gloriam, si uis Christo placere. temporibus nostris renoua Paulum, qui cum legis Iudaicae doctor esset, consecutus a domino apostolatus gratiam, quae putabat commoda, contempsit ut stercora, ut Christum lucrifaceret. subueni animae tuae tam lucidae, quia ignoras, quali sit fur hora uenturus. noli ornare mortuos, quia uiuorum es ornamentum. noli comes esse lati itineris, quia Amorrhaeum expectat, sed ad artam festina uiam, ut consequaris uitam aeternam. desine, quaeso, utero claudere Christum, ne ipse rursus utero concludaris, desine duas naturas facere unam, quia adpropinquat domini iudicium. uae, qui accipient, qui, quod dulce est, in amaritudinem 15 transferunt!

Sed si dubitas de principio, si ambigis de pugnae exordio, . poterit diurno tractatu pacificoque conloquio reddi ratio. illud tamen notum facio tuae sagacissimae bonitati, quia sunt quaedam res, quae exponi sic non possunt, ut intellegantur; excedit enim diuina ratio mortalium pectora. ut puta hoc ipsum, quomodo sint duae naturae aut quare pugnauerit, qui nihil poterat pati, necnon etiam de saeculo nouo quod idem memorat, quia praecisis maximae illius terrae motibus hoc aedificetur. quis autem admittat inter diuina praecidi, scilicet nisi 7 cf. Phil. 8, 8 1 soluandi C 2 nolite C 8 noli/// (ore _eras.) C potest C ominem C 5 doctu C 6 granamqae C quomoda C contemsit C 8 lncide C quam ignorans qualis C 9 mortuos (OB ez ni m. 1 corr.) C noli/// (te eras.) C comis C 10 qua C amorreum Cb ar ram festinã C 11 nift ut cum sequaris uitam fternam C queso C 18 nnaquam C adpropinquant domino C 14 ue C exeipient C quicque C 16 printipio C pugne C 17 patificoque C cnmloquio C redde C 18 fatio C sagratissimf C quidem C 19 que C intelleguntur C 21 quomodo] cum b do % C quare (a ex § corr.) C 22 seculao none C 28 qui C precisis C prfteritis b 24 amittit C precidi C sed nisi C figuram facias interpretantis ad auditorem, quia ab hoc uerba praeciduntur et in illo conponuntur ? et quamuis tractator multa dixerit, quae teneat apud se auditor, tamen a tractatore non recesserunt: nisi taliter et de illo sentias saeculo, et id, quod dicitur stultum satis et ineptum. ita quoque et de pugna, s quod nisi primo conicias. quia deus totus iustitia est, ultimum autem facinus est inuadere aliena, ad hoc uero cum uenerit contraria natura. ille quidem nihil poterat pati, quia praescius erat, uisus\'fuisset facinori consensisse nisi pugnasset: et ideo magnam obposuit uenienti uirtutem, uti iustitia ipsius nulla pollueretur sacrilegii consensione. ita enim ah eo iustus finitus est, ut nec ipse peccet aliquando nec aliquando consentiat\' peccatori. illud etiam quia deus in regno suo potens erat in natura, ut omnipotens et iudex. haec si quidem ita dicta sunt, . non ut ille factus est, sed ut adsequi ego non ualui. adhuc non satis faciunt perfidiae. nec caecis sol exortus est nec surdis uox audita est nec dapes mortuis praeparatae. quod autem loca naturis adsignari non possunt. hoc est, quod condicio humana inenarrabile uocat atque ineffabile. saluator autem, cui totum facile est, duo haec dextrum uocat ac laeuum, intus ac foris, uenite ac recedite. tu autem conuersum facis et pedem ponis, ut est orbis, uita, salus, lumen, lex. ordo, potestas, si uocalem dicis et mutam, longam uocas breuem. 21 Matth. 25 -1 phignra C fatias temperantes C ad (ex aut m. 1) C 2 preciduntur C tractatai C 3 apnt C auditur C a* (d eras.) C 4 sententias C seculo C 5 in§ptum C 7 fatinus C 8 pati (s. l, w. 1) C pretius C 9 ui usfuisset C fatinori C 10 magna C ut v nenti uir C ut C iustitift C iustitie b nolla C 11 pulueretur C «agralegii C iustus b (in mg. al. munitus) 18 dens] dicitur b suo regno b 14 et] esset b ita om. C 15 ut non b no C1 adsequiego (i m. 1 superscr.) C 16 non om. C cecis C nec— Wox (in ras.) C 17 sordus C dabes C mortuus C preparate C f9 umana C enar/rabile (m. 2 add. uid.) C adque C saluatur C 20 ac laeuum] ęlege unum C 21 ac] canite C om. b 22 orbes (i m. 20 nc laeuum] eͅge unumC21ac]csniteConr.b2$orbes(i 1 superscr.) C salis C quae naturae haec non sonant, duo pro certo significant et ab inuicem separata.

Sed tuae admirandae sublimique prudentiae cum talia a me exponuntur, tale est, quale si Iordanis oceano aquam commodet, aut soli lucerna lucem, aut populus episcopo sanctitatem. quam ob rem ferre oportet quicquid haec epistula continet. nam et ego nisi tuam diuinam nossem patientiam, quae facile cuique condonat, numquam taliter scripsissem: quamuis cernas eximios me sensus summatim tetigisse plurimumque cauisse, ne tibi multus uiderer. quocirca haec fidem penes tuam reppererint sanctitatem, qualiterque saluemur; alioquin milia uoluminum exinde poteris generare, domine merito laudabilis et unice percolende. uale. 1 que C naturam C signi///ficant (fi utd. eras.) C 3 soblira (i fin. ex e corr.) C comtalia C 4 talis esr (r m. 2 add.) C quale n (e m. 2 add.) C iordanes C ocgano C aquam] aliquam C 5 auso C hauso b liboram Cb 6 quę C obportet C epistola C 7 ggo C ni C 8 que autem facile quicquam condonatur C scribi- ssem C 10 Neç C uiderit C quodcircaC 11 pęnęs C repperint (nt an m (?); t in ras.) C 12 similia Cb eidem 0 dn6 C 13 uni C