III. Sed non eadem, inquit aliquis ei diuitibus, non eadem 
 nos agimus, quae serui agant: ex seruis enim fures ac fugitiui 
 suat, ex seruis gulae ac uentri iugiter seruientes. uerum est

 17Rom.1 1l 
 17 Bom. 2, 1 I 

 1 iniuBti iudices ex iniuste iudicis d corr: m. 2 homunculi ex 
 homunculos d corr. m. 2 fort, reete ■ 6 qai in B (ceterum tn T 
 uerba: ipsi-nostris desunt, quod fugit Halmium) 9 m prani(s in 
 fine Jw. reo. m. add .) sime d ac pjraues simus B (diu superlatiuum 
 coniunctum cum positiuo inique suspectum habui et male ortum mihl 
 persuaseram ex sequentibus superlatiuu ita ut praue corrigerem; quod 
 iam retro vela dedi factum est Hartelio monente, similia congesta 
 esse in Indice III. Arnobianorum librorum aduersus nationes ed., ab 
 A . Reifferscheidio p. 307 11 punimos B incontumaciae] \'lectio 
 dubia\' Halmiusita Ind . III dicit ; cui primum assentiebar: nune uero 
 cum Hartelioincotumaciaidem esse puto quod obsequium; est autem 
 awi εἰρημέ vov 12 w) haec A 17 excusabilis ex excusabiles 
 Å cort. m. 2 omnis homo B 30 ow eandem B 21 enim 
 gulae B 22 uentri (ex uentre corr. m. 2) iugiter A: ingiter 
 uentri B.., 

 5* 
 
 
 esse haec uitia seruorum: sed plura tamen sunt ac maiora 
 dominorum quamuis non omnium. excipiendi enim quidam 
 sunt sed paucissimi: quos ideo non nomino, ne non tam eos 
 nominando laudare quam alios non nominando uidear publicare. 
 ac primum serni, si fures sunt, ad furandum forsitan 
 egestate coguntur: quia, etiamsi stipendia usitata praestentur, 
 consuetudini haec magis quam sufficientiae satisfaciunt et ita 
 implent canonem, quam quam non explent satietatem. ac per hoc 
 culpam ipsam inopia minus culpabilem facit, quia excusabilis 
 furti reus est, qui ad furtum cogi uidetur inuitus. nam et 
 scriptura ecclesiastica quasi subexcusare quodammodo miserorum 
 omnium noxas uidetur dicens: non grandis est cuipae, 
 cum quia furatus fuerit; furatur enim, ut 
 esurientem impleat animam. furatur, ut expleat animam 
 suam: ac per hoc non satis a nobis accusandi sunt qui diuino 
 sermone excusantur. quod antem I de furtis sernorum dicimus, 
 hoc etiam de fuga: immo hoc rectius de fuga, quia ad fugam 
 seruos non miseriae tantum, sed etiam supplicia compellunt. 
 pauent quippe actores pauent silentiarios pauent procuratores, 
 prope ut inter istos omnes nullorum minus serui sint quam 
 dominorum suorum: ab omnibus caeduntur ab omnibus conteruntur. 
 quid amplius dici potest? multi seruorum ad dominos 
 suos confugiunt, dum conseruos timent. unde illorum fugam 
 non tam ad eos debemus referre qui fugiunt, quam ad eos 
 qui fugere compellunt. uim patiuntur infelicissimi: famulari 
 optant et fugere coguntur. discedere a seruitio dominorum 
 suorum omnino nolunt et conseruorum suorum crudelitate non 
 permittuntur ut seruiant. mendaces quoque esse dicuntur. ad

 12 Prou. 6, 30. 

 2 quidam enim B 4 laudare—non nominando om. A non 
 (post alios) om. B (et Tt, habet v) pubblicare B 6 usitato 
 d 7 consuetudinẽ A quam quam (quãq:) scripsi: quae Hartdius 
 quod AB Haimius 11 miseroram hominum \'Rittershusius 
 probabiliter\' Hatmius 14 in Salomone furatur] glomtm in Salomone 
 (omnibus codiribus communem) delendam esse uidit Balueius 15 non 
 om. B m. 1 18 sernos ex seruus Â. corr. m. 1 19 silentiarios 
 supra i primae syU. scr . a m. 2 d 23 fugiunt B 25 famulare A 
 
 
 mendacium nihilominus atrocitate praesentis supplicii coartantur, 
 siquidem, dum tormentis se uolunt eximere, mentiuntur. 
 quid autem mirum est; si positus in metu seruus mentiri uult 
 quam flagellari P accusantur etiam gulae et uentris auidi. nec 
 hoc nouum est: magis desiderat saturitatem qui famem saepe 
 tolerarit. sed esto, non perferat famem panis, famem, certe ; 
 perfert deliciarum, et ideo ignoscendum est, si auidius expetit 
 quod ei iugiter deest.