XXVIII. RURICIUS OMMATIO SUO SALUTEM. Sic (a) pietate uestra discessi, quod a nobis penitus non recessi. 
 in eadem uos parte hominis interioris exhibui, in qua 
 uobis remansi. scio, quia ibidem remansi, unde me nec insidiator 
 antiquus potuit neque recens conciliator excludere. unde etiam 
 sententia illius uos sapientissimi Salomonis admoneo: fili, ne 
 derelinquas amicum antiquum, nouus enim non erit 
 similis illi. uinum nouum amicus nouus, ueterascet 
 et cum suauitate bibes illud. et ideo nos ueterascamus 
 in amicitiis et de die in diem affectibus innouemur. quodsi 
 amicus relinquendus non est, quanto magis pater, qui erudiit, 
 qui nutriuit, qui adiuuante domino ad sacerdotium usque perduxit, 
 cui fortasse etiam iuxta diuinam misericordiam lucis 
 istius debetur usura. 
 Sed haec ego beatitudini tuae scribo non quasi aliquid inputans 
 aut exprobrans, sed ut filio carissimo, quem sine ullo 
 naeuo cupio in hoc mundo inpietatis incedere et purum atque 
 inmaculatum in illo die iudicii coram deo et angelis eius ac

 16] Eccli. 9, 14. 

 « 
 1 orbanus S indicari S 2 passus sum v, passum S nolim Luetjohcmn., 
 inolli S, nollem v 3 uidendi uos sed nec scribendi Mommsenus 
 4 orae S saluę S 5 derimento S utriusque] cum add. Kr . 6 digDamini 
 S 8 ammittitis S 9 in ante corde add. v 11 omacio S 
 12 a add. v, om. S paenitus S 13 exibui S 15 consiliator S, corr. f 
 16 solomonis S filii S 18 ueteriscat S 19 bibis S ueteriscamus S 
 25 ergo S 26 filioll S (s eras.) 27 incidere S 
 
 
 congregatione carnis totius apparere. saluto itaque unanimitatem 
 tuam et rogo, ut pro me orare digneris simulque, cum 
 oportunum nobis fuerit, nos tanti habeatis uisitare. uale.