XXII. RURICIUS EPISCOPUS EUFRASIO EPISCOPO. Gratias ago sincerissimae in Christo domino germanitati 
 uestrae, quod perlato taedio ad uos nostro confestim nos litteris 
 uestris uisitare tanti habuistis, qui, dum infirmitatis nostrae

 5] Psalm. 50, 19. 6] Matth. 23, 12. 8] Psalm. 118, 25. 13] 
 Psalm. 29, 11. 18] Eccli. 5, 8. 

 2 longeua S conuicit scripsi, conuenit S, conuincit (Kr.) uel correxit 
 v in notis 3 byrru S, byssum v summant S 5 num spernet seribendum 
 ? 6 conledit S 8 adhesit S 12 perduces scripsi, perducis S 
 regnum Kr . 16 preciniisti S 20 uenit v disperdit S 23 prestat S 
 27 sincerissime S 
 
 
 sollicitudinem geritis, sanitatem uestri pectoris adprobatis, quia, 
 sicut ipsi melius nostis, finis praecepti est caritas de 
 corde puro et conscientia bona et fide non ficta, et, 
 qui uisitat infirmum, in dilectione firmatur. unde peculiarius 
 spero, ut, quem requiritis affatibus, orationibus adiuuetis. redeuntibus 
 itaque gerulis litterarum reddo mutuum sospitationis 
 officium et, sicut ad uos rumor peruenit, sufficienter me secundum 
 miserationem diuinam, non secundum merita mea tribulatum 
 esse significo, quia ipse, qui cibat lacrimis inminente 
 mensura, castigationi iuxta pietatem suam pro inbecillitate 
 nostra modum statuit, ne infirmitas nostra in manus suae correptione 
 defecerit. ideoque propitia miseratione sua iam commodiorem 
 esse me nuntio. consolationem uobis uestri maeroris 
 pagina deferente transmittens, ut, qui estis laboribus 
 nostris pro caritate conpatientes, sitis laetitiae in dei nomine 
 de recepta incolumitate participes, ipsius lectione dispono. ora 
 pro me.