XVIII. DOMINO SANCTO AC BEATISSIMO ET MIHI PECULIARI CULTU AFFECTUQVE SPECIALITER EXCOLENDO PAPAE SEDATO EPISCOPO RURICIUS EPISCOPUS. Culpatis me saepius et crebrius inputatis, quod indiuiduae 
 mihi in Christo domino beatitudini uestrae hucusque non scripserim. 
 utinam sic esset facultas faciendi, sicut est scribendi

 1] Gen. 80, 88. 15] Psalm. 88, 8. 18] Matth. 5, 8. 

 4 hac S uos v fratres optimi v optimae S 5 num fidentes acri- 
 bendum 9 6 praesumsimos 8 quibus] qui ut v 7 salute S 9 sancti] 
 s. S agustini S 13 eminentior v, eminenter S uos v 14 poaitos] 
 uita suppl. Luetjohann de posita v 15 ambulant v 16 syon S 
 17 collirio S 19 deum add. v, om. S Kr . proinde v 20 habitentur 
 S, corr. v 23 peculiare S 24 papae] patrono Kr. coil. 11 34, 35 
 sedat\' ejfs S 28 uoluntas scribendi v 
 
 
 uoluntas, ut caritas, quae corde concipitur, ore promeretur. 
 sed, ubi deest effatus, siletur affectus et intra latebras pectoris 
 contenta est sui conscientia se non esse in dilectione culpabilem, 
 etsi in officiorum redhibitione se non cernit aequalem, quia 
 confidit, quod, sicut ipsa amorem fratris in se sui coniectione 
 persentit, ita et diligens frater eum similiter possit ex sua dilectione 
 cognoscere, quia nulla re melius aliorum cordium 
 secreta quam arcanorum nostrorum contemplatione metimur. 
 tantum enim nos ab alio diligi credimus, quanta eum nos caritate 
 diligimus. 
 
 Parui itaque petitioni uestrae, parui iussioni, ut qualibuscumque 
 sermonibus contexta uobis scripta transmitterem, quae 
 uos, si nos simpliciter, ut confido, diligitis, aut confestim delebitis, 
 ne, quod uobis cordi est, aliis incipiat esse despectui, 
 quia non aequali iudicio amor audit et odium, aut certe uobis 
 tantum relegenda seruabitis, ut, quoties in uobis uidendi nos 
 caritatis ignis exarsit, desiderium uestrum eorum conloquio 
 temperetis. quin etiam, ut amoris nostri circa uos sinceritatem 
 plenius nosceretis, (auribus uestris) iniuriam inferre praesumpsimus, 
 quia certi sumus, quod non tam diserta cupiunt audire 
 quam fortia, non tantum uoluptuosa quam uera. quapropter 
 credimus, quod pietati uestrae nec longitudo paginae nostrae 
 adferat satietatem nec rusticus sermo fastidium, scientes, quod, 
 quanto nos amplius ruminaueritis, tanto esuriatis ardentius.