et captiva domum venerans ceu numina vexit,hoc signum rapuit bimaris de strage Corinthi,illud ab incensis in praedam sumpsit Athenis,quasdam victa dedit capitis Cleopatra caninieffigies, quasdam domitis Hammonis harenis Syrtica cornutas facies habuere tropaea.Roma triumphantis quotiens ducis inclyta currumplausibus excepit, totiens altaria divumaddidit et spoliis sibimet nova numina fecit—numina, quae patriis cum moenibus eruta nullum praesidium potuere suis adferre sacellis!cernis ut antiqui semper vestigia morisgressibus incertis varie titubasse probenturadsciscendo deos maioribus inconpertos,seque peregrina sub religione dicasse, nec ritus servasse suos? quodcumque sacrorum estexulat externumque inimicam venit in urbem,frustra igitur solitis, prava observatio, inhaeres:non est mos patrius, quem diligis, inproba, non est.sed sollers orator ait fataliter urbem sortitam quonam genio proprium exigat aevum.cunctis nam populis seu moenibus inditur, inquit,‘aut fatum aut genius nostrarum more animarum,