more noti, capiam tamen et tormenta adhibeboipse incorporeus ac spirituum sator unus. quin et corporibus parilis consortia poenaedecernam, possum quoniam renovare favillasantiquam in faciem, nec desperanda potestas:qui potui formare novum, reparabo peremptum.non desunt exempla meae virtutis in ipsis seminibus: natura docet revirescere cunctapost obitum, siccantur enim pereunte vigorequo vixere prius: tunc sicca et mortua sulcisaut foveis mandata latent et more sepulcriobruta de tumulis redivivo germine surgunt. numquid nosse potes, vel coniectare, quis istudtam sollers opifex struat aut quae vis agat intus?nil vos, o miseri, physicorum dogmata fallant.en ego gignendi Dominus ac restituendiquod periit Auxitque potens, arentia quaeque in veteres formas aut flore aut fronde reduco;idque ipsum quandoque homini facturus, inanisurgat ut ex cinere structuraque pristina constet,quae mihi pro meritis vel per tormenta rependatcrimina vel summae virtutis in arce coruscet non peritura dehinc quacumque in sorte manebit,