quae te confundunt nebulae? quis somnusinerti incubat ingenio, cui per phantasmata duplexoccurrit species bivio dispersa superne si vim mentis hebes stupor obsidet, aspice saltemobvia terrenis oculis elementa, quibus seres occulta Dei dignata est prodere signis,hanc heresin praesaga Patris praeviderat olimmaiestas: fore qui rectorem lucis et orbis scinderet in partes geminatum segrege regno,idcirco specimen posuit spectabile nostrisexemplumque oculis, ne quis duo numina credatimperitare, vagis mundi per inania formis. 1una per inmensam caeli caveam revolutos praebet flamma dies, texit sol unicus annum;triplex ille tamen nullo discrimine trinasubnixus ratione viget, splendet, volat, ardet,motu agitur, fervore cremat, tum lumine fulget.sunt tria nempe simul, lux et calor et vegetamen, una eademque tamen rota sideris indiscretisfungitur his, uno servat tot munera ductuet tribus una subest mixtim substantia rebus.non conferre Deo velut aequiperabile quidquamausim, nec Domino famulum conponere signum; ex minimis sed grande suum voluit Pater ipseconiectare homines, quibus ardua visere non est.parvorum speculo non intellecta notamus,et datur occultum per proxima quaerere verum.nemo duos soles nisi sub glaucomate vidit aut, si fusca polum sntfudit palla serenum,oppositus quotiens radiorum spicula nimbus