at nos delicias plumarum et linea textasternimus atque cutem fulcro adtenuante polimus.felix qui indultis potuit mediocriter uti muneribus parcumque modum servare fruendi,quem locuples mundi species et amoena venustaset nitidis fallens circumflua copia rebusnon capit, ut puerum, nec inepto addicit amori,qui sub adumbrata dulcedine triste venenum deprendit latitare boni mendacis operto,sed fuit id quondam nobis sanctumque bonumqueprincipio rerum, Christus cum conderet orbem,vidit enim Deus esse bonum velut ipse Moyseshistoricus mundi nascentis testificatus vidit, ait, Deus esse bonum quodcumque creavit. hoc sequar, hoc stabili conceptum mente tenebo,inspirante Deo quod sanctus vaticinatorprodidit antiquae recolens primordia lucis,esse bonum quidquid Deus et Sapientia fecit. conditor ergo boni Pater est et cum Patre Christus,nam Deus, atque Deus Pater est et Filius unum;quippe unum natura facit, quae constat utriqueuna voluntatis, iuris, virtutis, amoris,non tamen idcirco duo numina nec duo rerum artifices, quoniam generis dissensio nulla est,atque ideo nulla est operis distantia, nullaingenii, peperit bona omnia conditor unus.nil luteum de fonte fluit nec turbidus umornascitur aut primae violatur origine venae, sed dum liventes liquor incorruptus harenaspraelambit, putrefacta inter contagia sordet.