aemulus, ut memorant, opera ad divina repentecorrumpenda caput caligine protulit atra.hoc ratio sed nostra negat, cui non licet unam infirmare fidem, sacro quae tradita libro est.nil, ait, ‘absque Deo factum, sed cuncta per ipsum,cuncta, nec est alius quisquam nisi factus ab ipso.’sed factus de stirpe bonus, bonitatis in usumproditus et primo generis de fonte serenus, deterior mox sponte sua, dum decolor illuminficit invidia stimulisque instigat amaris.arsit enim scintilla odii de fomite zeliet dolor ingenium subitus conflavit iniquum,viderat argillam simulacrum et structile flatu concaluisse Dei, dominum quoque conditioni 1inpositum, natura soli pelagique poliqueut famulans homini locupletem fundere partumnosset et effusum terreno addicere regi.inflavit fermento animi stomachante tumorem bestia deque acidis vim traxit acerba medullis;bestia sorde carens, cui tunc sapientia longicorporis enodem servabat recta iuventam,conplicat ecce novos sinuoso pectore nexus,involvens nitidam spiris torquentibus alvum. simplex lingua prius varia micat arte loquendi,et discissa dolis resonat sermone trisulco.hinc natale caput vitiorum, principe ab illofluxit origo mali, qui se corrumpere primum,mox hominem didicit nullo informante magistro. ultimus exitium subverso praeside mundussortitur mundique omnis labefacta supellex,