frangere, funereos late exercere triumphos, inproba mors, quid non mortalia pectora cogis? ipse suam (pudet heu!) contempto principe vitae perniciem veneratur homo, colit ipse cruentum carnificem gladiique aciem iugulandus adorat, in tantum miseris peccati nectare captis dulce mori est, tanta in tenebris de peste voluptas! qui mala principio genuit Deus esse putatur, quique bona infecit vitiis et candida nigris! par furor illorum, quos tradit fama dicatis consecrasse deas Febrem Scabiemque sacellis. inventor vitii non est Deus: angelus illud degener infami conceptum mente creavit, qui prius augustum radiabat sidus et ingens ex nihilo splendor nutrito ardebat honore. ex nihilo nam cuncta retro, factumque quod usquam est, at non ex nihilo Deus et Sapientia vera Spiritus et Sanctus, res semper viva nec umquam coepta, sed aerios etiam molita ministros, horum de numero quidam pulcherrimus ore, maiestate ferox, nimiis dum viribus auctus inflatur, dum grande tumens sese altius effert ostentatque suos licito iactantius ignes, persuasit propriis genitum se viribus ex se materiam sumpsisse sibi, qua primitus esse inciperet, nascique suum sine principe coeptum, hinc schola subtacitam meditatur gignere sectam, quae docet e tenebris subitum micuisse tyrannum, qui velut aeterna latitans sub nocte retrorsum vixerit et tecto semper regnaverit aevo.