saxa recocta vomunt ignem niveusque pulvis ardet, urere tacta potens et mortifer ex odore flatus, adpositam memorant aram fovea stetisse summa lege sub hac, salis aut micam, iecur aut suis litarent Christicolae, aut mediae sponte inruerent in ima fossae. prosiluere alacres cursu rapido simul trecenti, gurgite pulvereo mersos liquor aridus voravit praeeipitemque globum fundo tenus inplicavit imo. corpora candor habet, candor vehit ad superna mentes, Candida Massa dehinc dici meruit per omne saeclum. laetior interea iam Thascius ob diem suorum sistitur indomiti proconsulis eminus furori, edere iussus erat quid viveret: unicultor, inquit, trado salutiferi mysteria consecrata Christi. ille sub haec: ‘satis est iam criminis, ipse confitetur Thascius, ipse Iovis fulmen negat, expedite ferrum, carnifices, gladio poenam luat hostis idolorum.’ ille Deo meritas grates agit et canit triumphans. flevit abire virum maesta Africa, quo docente facta est cultior, eloquio cuius sibi docta gloriatur; mox tumulum lacrimans struxit cineresque consecravit. desine flere bonum tantum, tenet ille regna caeli, nec minus involitat terris nec ab hoc recedit orbe: disserit, eloquitur, tractat, docet, instruit, prophetat, nec Libyae populos tantum regit; exit usque in ortum solis et usque obitum, Gallos fovet, inbuit Britannos, praesidet Hesperiae, Christum serit ultimis Hiberis, denique doctor humi est, idem quoque martyr in supernis, instruit hic homines, illinc pia dona dat patronus. Passio Agnetis Agnes sepulcrum est Romulea in domo,