qui sociare animam Christo velit, ut eomes sequatur,his ubi corda virum Christo calefacta praeparavit,ducitur ante alios proconsule perfurente vinetus. antra latent Tyriae Carthaginis abditis reposta,conscia tartareae caliginis, abdicata soli.clausus in his specubus sanctus Cyprianus et eatenanexus utramque manum nomen Patris invocat supremi:‘omnipotens genitor Christi Deus et creator orbis, Christe parens hominis, quem diligis et vetas perire,ille ego, vipereis quem tu bonus oblitum venenis,criminibus variis tinctum, miseratus abluistiiamque tuus fieri mandas, fio Cyprianus alteret novus ex veteri nec iam reus aut noeens, ut ante. si luteum facili charismate pectus expiasti,vise libens tenebris ergastula caeca dissipatis,eripe corporeo de carcere vinculisque mundihanc animam, liceat fuso tibi sanguine inmolari,ne qua ferum reprimat dementia iudicem, tyrannineu sciat invidia mitescere, gloriam negare. da quoque ne quis iners sit de grege quem tuum regebam,ne cadat inpatiens poenae titubetve quis tuorum,incolumem ut numerum reddam tibi debitumque solvam.’vocibus his Dominum permoverat; influebat inde Spiritus in populum Carthaginis, auctor acriorisingenii, stimulis ut pectora subditis calerentad decus egregium discrimine sanguinis petendum,non trepidare docens nec cedere nec dolore vinei,laudis amore rapi, Christum sapere et fidem tueri. fama refert foveam campi in medio patere iussam,calce vaporifera summos prope margines refertam;