sic prata vernis floribus renident.ecce duas fidei summo Patre conferente dotes, urbi colendas quas dedit togatae.aspice, per bifidas plebs Romula funditur plateas,lux in duobus fervet una festis,nos ad utrumque tamen gressu properemus incitato,et his et illis perfruamur hymnis. ibimus ulterius qua fert via pontis Hadriani,laevam deinde fluminis petemus.transtiberina prius solvit sacra pervigil sacerdos,mox huc recurrit duplicatque vota.haec didicisse sat est Romae tibi: tu domum reversus diem bifestum sic colas memento.’
Passio Cypriani.Punica terra tulit, quo splendeat omne quidquid usquam est,inde domo Cyprianum, sed decus orbis et magistrum,est proprius patriae martyr, sed amore et ore noster,incubat in Libya sanguis, sed ubique lingua pollet,sola superstes agit de corpore, sola obire nescit, dum genus esse hominum Christus sinet et vigere mundum.dum liber ullus erit, dum scrinia sacra litterarum,te leget omnis amans Christum, tua, Cypriane, discet.Spiritus ille Dei, qui Auxerat auctor in prophetas,fontibus eloquii te caelitus actus inrigavit. o nive candidius linguae genus! o novum saporem!ut liquor ambrosius cor mitigat, inbuit palatum,sedem animae penetrat, mentem fovet et pererrat artus,sic Deus interius sentitur et inditur medullis.unde bonum subitum terris dederis, Pater, revela. derat apostolicis scriptis opulentus executor:cligitur locuples facundia, quae doceret orbem