ignara insueto subdere colla iugo, non stabulis blandive manu palpata magistriimperiumque equitis ante subacta pati,sed campestre vago nuper pecus e grege captum,quod pavor indomito corde ferinus agit.iamque reluctantes sociarant vincula bigas, oraque discordi foedere nexuerant.temonis vice funis inest, qui terga duorumdividit et medius tangit utrumque latus,deque iugo in longum se post vestigia retroprotendens trahitur, transit et ima pedum. huius ad extremum, sequitur qua pulvere summocornipedum refugas orbita trita vias,crura viri innectit laqueus nodoque tenaciadstringit plantas cumque rudente ligat,postquam conposito satis instruxere paratu martyris ad poenam verbera, vincla, feras,instigant subitis clamoribus atque flagellis,iliaque infestis perfodiunt stimulis,ultima vox audita senis venerabilis haec est:hi rapiant artus, tu rape, Christe, animam.prorumpunt alacres caecoque errore feruntur,qua sonus atque tremor, qua furor exagitant.incendit feritas, rapit impetus et fragor urget,nec cursus volucer mobile sentit onus.per silvas, per saxa ruunt, non ripa retardat fluminis aut torrens oppositus cohibet,prosternunt saepes et cuncta obstacula rumpunt,prona, fragosa petunt, ardua transibunt,scissa minutatim labefacto corpore frusta