in furias cassa cognitione fremens, nullus enim Christi ex famulis per tanta repertussupplicia, auderet qui vitiare animam,inde furens quaesitor ait: ‘iam, tortor, ab uncodesine; si vana est quaestio, morte agito,huic abscide caput, crux istum tollat in auras viventesque oculos offerat alitibus,hos rape praecipites et vinctos conice in ignem,sit pyra quae multos devoret una reos.en tibi quos properes rimosae inponere cumbae,pellere et in medii stagna profunda freti. quos ubi susceptos rabidum male suta per aequorvexerit et tumidis caesa labarit aquis,dissociata putrem laxent tabulata carinamconceptumque bibant undique naufragium,squamea caenoso praestabit ventre sepulcrum belua consumptis cruda cadaveribus.’haec persultanti celsum subito ante tribunaloffertur senior nexibus inplicitus.stipati circum iuvenes clamore ferebantipsum Christicolis esse caput populis: si foret extinctum propere caput, omnia vulgipectora Romanis sponte sacranda deis.insolitum leti poscunt genus et nova poenaeinventa, exemplo quo trepident alii.ille supinata residens cervice: quis, inquit, dicitur? adfirmant dicier Hippolytum.‘ergo sit Hippolytus, quatiat turbetque iugales,intereatque feris dilaceratus equis.’vix haec ille, duo cogunt animalia freni