agnosceret

 3 Gal. 5, 17. 9 Eph. 6, 12. 13 Apoc. 16, 13. 14. 17 Ps. 50, 5. 
 19 Iac. 4, 1. 23 cf. Eph. 6, 12. 

 5 Hilarius, de trin. VII, 16: Quamquam igitur huius intellegentiae 
 nostrae iudicia cum humani sensus opinione communia sint, etc. 

 8 CUR scripsi, cod.: CUI1 11 POTESTATES, E ex I fact. 12 N6 
 quitlAℇ, AE in marg. eiusque litt. E perperam lin. del. 14 pSEubo 
 AĮ 
 PR0FETE 19 S€p€R, R lin. et puncto del. 20 UOɭUNT.] cf. 
 supra p. 63, 17 25 6ENEfICIA, cf. p. 21, 3 bES\'PICIEI NS, E ex 
 I corr., ante N eras. J 27 AGNOSCE||REEt, cf. 52, 11 (60, 5). 
 
 
 et repudiatis omnibus quorum finis mors est et in quibus corripitur 
 edoctus, totum se debens deo, factus ipse quod psalmus 
 est in exultationem psalmidici sermonis intraret dicente Dauid: 
 deus, repulisti nos et distruxisti, iratus es et misertus 
 es nostri. In quo tamen sermone psalmi ultra naturalis intellegentiae 
 sensum mens ad deum conuersa prouehitur et unicuique 
 intellegenti se incorruptae beatitudinis per haec cam 
 aperitur. Libet enim hoc loco in tali sermone psalmi aduersus 
 diaboli insidiantis astutias libera saluati in Christo hominis 
 uoce clamare: ubi est, mors, aculeus tuus? ubi est, mors, 
 uictoria tua? ecce deus, dum corripit, diligit et erudit 
 potius peccati agnitione quam plectit, et, cum alia tua non sit 
 natura, nisi aut in peccati mala cogere aut post percussum 
 captum ueneno in ea quae ipse persuaseris perurguere, Christo 
 docente cognoscimus quod baptizati in Christo, cum in his 
 quae sunt deo aliena distruimur, in ea quae sunt nobis propria 
 reformamur et quod usque ad finem peccantibus poena 
 est et conuersis nobis in redarguitione doctrina est, ipso Dauid 
 dicente: quis similis tibi, domine? quia ostendisti mihi 
 tribulationes et conuersum uiuificans docuisti me, et 
 iterum Eseias ait: domine, in utero accepimus et parturiuimus 
 spiritum salutis quem dedisti super terram. 
 In quo quamuis nos ipsi probemus in nobis, qualis esse I homo 
 debeat qui in nouam natiuitatem per fidem uiuens sensum 
 suum ad ea quae dei substantiae sunt digna moderetur, tamen, 
 ut scribturarum dispositio ad intellegentiam nostram factorum 
 exemplis tamquam incorruptis testimoniis uteretur et caritatem 
 dei commendans in nobis conpugnantes rerum mortalium in

 1 cf. Rom. 6, 21. 4 Ps. 59, 3. 10 I. Cor. 15, 55. 11 deus] cf. 
 Hebr. 12, 6. 10. 17 cf. I. Cor. 1, 8. 28; Gal. 2, 18; Ps. 59, 1. 19 Ps. 70, 
 19. 20. 17. 21 Es. 26,18. 24 cf. Rom. 1, 17 al. 27 cf. Rom. 5, 8. 

 5 ultra nat. int. sens.] cf. Hilarii locos ad p. 74, 16 allatos. 

 5 €ST, teras. 9 INSlblANtES 11 CORipiT 18 REbAR 
 QUITIONA€, erat REtARG., A (in NAE) lin. et puncto del. 24 UIUENLSj 

 XVIII. Priscill.. 

 7 
 
 
 nobis opiniones facilius ostenderet, si dictus uerborum formis 
 et rerum parabolis adprobaret,