haut ignota loquor, | totum quae sparsa per orbem. ipsi laetitia uoces ad sidera iactant intonsi montes, ipsae iam carmina rupes, ipsa sonant arbusta; I deum namque ire per omnes terrasque tractusque maris caelumque profundum ne dubita — nam uera uides —, I qui foedere certo aeternis regit imperiis I et temperat iras. ni faciat, maria ac terras I nox incubat atra. MEL. Felix, qui potuit rerum cognoscere causas! namque, fatebor enim, L genus a quo principe nostrum, audierat I Stimicon: laudauit carmina nobis. sis felix! | nam te maioribus ire per altum