sic noua progenies I caelo descendit ab alto. ast ubi iam firmata deum te prodidit aetas, negauere deum I miseri, quibus ultimus esset ille dies, I quando furentes ac dira canentes insontem I magno ad regem clamore trahebant. ille nihil, I namque ipse uolens, seque obtulit ultro, hoc ipsum ut strueret, I uatum praedicta priorum prodere iussa dei, I telluris operta subire.