Est locus in primo felix oriente remotus, Qua patet aeterni maxima porta poli, Nec tamen aestiuos hiemisue propinquus ad ortus, Sed qua sol uerno fundit ab axe diem. Illic planities tractus diffundit apertos, Nec tumulus crescit nec caua uallis hiat, Sed nostros montes, quorum iuga celsa putantur, Per bis sex ulnas eminet ille locus. A: codex Parisinus 13048 saec. VIII-IX, continet u. 1-110. B: codex Veronensis 163 saec. IX. C: codex Leidensis Vossianus Q. 33 saec. X. codd. rec.: codices quidam recentes. LOCI AVCTORVM EXPILATORVM SIMILES Gregor. Tur. De cursu stellarum c. 12 (Gregor. Tur. ed. Arndt et Krusch n p. 861): Tertium (miracnlum) est quod de Phinice Lactantius refert. \'magna est\' ait corpore\' eqll.; cf. Birtius, Mus. rhen. XXXIV 9; Baehrensius, Poet. lat. min. III 250 ss.; Fr. Schoellius, Vom Vogel Phoenix (1890) p. 45 s. - Alcuin. De sanct. Euboric. eccl. 1552: \'Quid Fortunatus uel quid Lactantius edunt\' ad Phoenicem recte referre uidetur Manitius, Gesch. der chr.-lat. Poesie (1891) p. 45. 1 s.] cf. Theodulf. carm. L 1 a. (Poet. lat. seni Carol. rec. Duemmler I p. 550) 2J Ennius ap. Lactant. Inst. I 18, 11; Obitus Baebiani 124 s. (ed. Guil. Brandes, Stud. Vindobon. XII. 1890, p. 280 ss.) : patet ecce sereni Porta poli merito; ibid. 72: aetherii secreta poli; Venant. Fortun. carm. III 9, 2: et maiore poli lumine porta patet (cf. II 7, 1). 7] gramm. d. dub. nom., Gr. Lat. V 581. 12 Keil. 7 8.1 Gregor. Tur. p. 861, 4 s. ABC] Lactancius de phoenice m. rec. in A, IT. LACTATII (sic) DE EADEM AVE (antecedit post alia Claudiani carmina Phoenix eius inscriptus EIUSDEM. DE FOENICE AVE; B, VERSVS LACTANTII DE AVE FOENICE C 2 patit A poli] AB, caeli C 3 hiemesue B, hiemisu.e (a er.) C hortus A; aestiuas .. oras Leyserus 4 uerbo A axe (e ex 0) C 5 defundit B 6 pr. Nec A 7 sed trimontes codd. gramm. d. dub. nom. p. 581, 12 8 sex] mille (H. scriptum pro VI. lectum) Maehlyus, Satura, Basil. 1886, p. 26 imminet AB illg A Hic Solis nemus est et consitus arbore multa Lucus, perpetuae frondis honore uirens.