Eximios uatum saturabit sanguine nostro. Ast ubi lucifluum reddet sol tertius ortum, Consurget radiis pariter redimita salutis Vita mihi cunctisque dabit sua munera terris.\' Tum Petrus magno percussus corda dolore: \'Absint, Christe, tuis, inquit, tam tristia sanctis Monstra. procul membris; nec fas est credere tantum, Nec tibi tam durus poterit contingere casus.\' Christus ad haec: \'Procul hinc, inquit, procul effuge, daemon. Non diuina tibi mentem prudentia tangit, Sed terrena sapis mollique timore tremiscis. Sed si quis uestrum uestigia nostra sequetur, Abneget ipse sibi corpusque animamque recusans Atque crucem propriam comitatibus addere nostris Gaudeat, amissam redimet cui gloria uitam; Nam seruata perit terris possessio lucis. Sed quid proficient saecli mortalia lucra, 296] cf. Verg. Aen. I 209; cf. infra u. 364. 286 *oluerit C et] ad Mp, at F, 287 ueniet KXK7 sub] om. V2 289 quos (s add. m. al.) M, quod BKaKaVaBb Poelm. 290 propriis BlM 291 moenibusq; C, que om. rtll. cf. indicem solimis plerique prona] uesana in mg. add. M 292 eximio statu M (ex corr.) A. uatum] tantos K\'b in ras. T adornabit (saturauit m. al. s. l.) M, saturauit K1K2Tl sanguine* (m eras.) A. nostros M 298 luctifluum Vt (?) Poelm. 295 cunctisque] cautisque Hl debet Bx 296 tunc MK2 (ex corr.) MpPBbG perculsus B2AMp(?)Bl corde KaLTWaVaBbG pauore RL 297 inquid C (passim) 298 nefas H 301 nil RP, nihil MTlBb tua diuinam Poelm. in mg. i 802 tremore KzT zHl tremiscis OA., timesces Kif timisces T, tremescis rell. 808 sequatur MP 804 abnegit C corpus KyBb animamque in ras. T, 8. 1. Kt 305 adque C 306 redemit M 308 s. q. proficiunt Poelm., commoda sed quid erunt Poelm. in mg. saeculi M Si damnum subeant lucis uitaeque perennis? Yel quae digna queunt animae conmercia poni? Filius huc hominis ueniet sub nomine patris, Caelestesque illum fremitu comitante ministri Stipabunt, reddetque hominum sua debita uitae. Vera loquor: certos istic sub limine lucis Inueniam, caeli fulgens cum regna capessam.\' Haec ubi dicta dedit, passus bis terna dierum Lumina conuerso terras transcurrere caelo, Tum secum iubet abruptum conscendere montem