Caecum forte ducem caecus si nactus oberret, Decidet in foueam pariter dimersus uterque.\' Tunc petit absolui Petrus, quid quaestio uellet, Ipse Pharisaeis quam mox scribisque dedisset. Tum sator aeternae respondit talia uitae: \'Vos etiam duro discluditis omnia corde Iussa nec admittit mentis dubitatio lucem. Nam quaecumque hominum ueniunt extrinsecus ori, 147] cf. Verg. Aen. V 804. . 141 sic BlB quisquam A, cuiusquam F, 142 genitrei M, genitoris Al uerbis Mp VI V2 aceruis RXA 143 ista haec B (haec am. 2) AMp (hista), ista ML VI VzBb, istic TxBl, ista et PHl 144 profetae C 145 oblimat Mpl 148 inlota (m. 1) K2T hominis Mpl, homines Poelm. in mg. 150 penitralibus M, penetrabilibus RA VI V2 151 miserae 0, missere M 153 carpant VI (cum gl. detrahant, captant) 155 suo Rl K1K2L consueuit (m. 1) K2T, plantauit Hl 157 caecum-caecus C A2MpP, caecus-caecum rell. si] i C nanctus RMaAKaTVy obherret R, aberret M1, oberrans Poelm. in mg. 158 decidit R}MLVi Fj, decidia Hl demersus CAK2 (ex corr.) MpsBb 159 NV QVOD IN OS INTRAT QVOINQVINAT L tunc MpPN, tum rell. uellit C, uelit RtV1 160 scribisque quam mox M 161 tunc CRMp 162 duros KXK7 163 amittit C, ammittit P, admittet K2TBb In uentrem cedunt animoque incognita currunt. Quae uero interno concepta e pectore promunt Ora hominum, mentem possunt aspergine labis Polluere inmundoque hominem maculare piaclo. Secreto cordis promuntur noxia uitae Consilia et caedes et furta nefanda tororum Et fraudes fallaxque hominum pro testibus error Et rapidae caelum pulsans uaesania uocis. Haec sunt quae maculant hominem, quae sordibus inplent. Inlotis autem manibus non polluit umquam Corporis arbitrio terrenum sumere uictum.\' Haec ubi dicta dedit, pulcherrima rura Syrorum Sidonemque Tyrumque petit: cum femina fusis Crinibus et precibus natam causata iacentem Yoluitur et tacitum non desinit anxia Christum Orare, ut mentem uexatam daemone saeuo Redderet et miserae tandem resipire liceret. Tunc etiam precibus sectantum discipulorum Respondit, proprias genitoris malle bidentes