confiteor, totus cum sit tibi debitor orbis. tu, quidquid possunt gentes, potes omnia solus, et quod non capiunt gentes, capis omnia solus. tu mortale genus curis onerasque leuasque: te precor attonita mente confirma timentem. ne desit fratrum numero meus infimus infans ignarusque sui; quem iam procul ecce teneri conspicio turba circumueniente frequenti. hunc propter solum lacrimas mihi commouet aetas; unus enim superest, de quo mihi maxima cura est. ne tener ignoret, qua sit de gente creatus. hunc ego si possem secreto adprendere solum, blandirer, patriumque genus patriamque docerem: si quaecumque tamen potero, solacia mittam. "Parue puer, tenerisque tuis mihi carior annis — carior es regno, uita quoque carior ipsa - tu potes in totum uictricem reddere matrem. 322 quesitas lynipha C quaesita limpha L 323 umor C huiuur PLf 324 moysen Cf (laret ut] daretur P dare (tur uel t ut om.) C 325 loqutuiJ B 326 quicquid libri petieritis C petentis PBl petetis B1 f peteretis Beck rogitatis L poscetis Ioh. a Bosco illum Sicltardus ab illo uu cf Rönsch p. 375 et 441 327 hanc uirgani C uirgā hāc Lf defundere VI defendere PLB tliffindere iSichardux 329 ami L ud uicl. 332 quidquid] C 333 deest in L 334 curis PLf curas C om. B honeras B 339 la- 1\' crimis B 340 michi B 342 \\č L adprendere L adprchondere C apprehendere PBf 343 doceres B 344 si] sed f solacia] CB 345 annisunt P Karior L 346 esl est PB tu, finis partus finisque future malorum, si te cura mei tangit, si matris honorem mente pia retines; quamuis sis carus et infans, hoc magis aure auida dictis adtende parentis. primum disce, puer, quid sis post ista futurus. si patiens fueris; quod te milii, care, futurum facta docent. fratrum sanctorum in parte manebis et requie securus eris, dum saecula cursus saeua suos peragunt. finito tempore longo hanc lucem repetens aeternaque regna uidebis. non maculata malis, sed erit concordia sanctis; nec morti locus ullus erit, nec bella citatis committentur equis, sed pax aeterna manebit.