has habuit uoces et talia uerba locuta est: "Qui tenes imperium caeli terraeque marisque, sidera qui caelo, qui das animalia terris. aequoribus pisces, auibus qui temperas auras: ad te, magne, meae mentis fiducia surgit, qui chaos inmensum, caeca caligine mixtum, diuidis in partes et das noctemque diemque, lunamque ac solem, uario quos tempore semper nocte dieque iubes lumen praebere per orbem. post haec das hominem, cuius de semine mundi conpletur mortale genus, cui lingua loquescit dissona per gentes; sapor est tamen omnibus unus. sed quid mutarit meritumque hominumque loquellas, longa referre mora est: coeptis insistere certum est. te mare diuisum uirga tenuisse fatemur, dum pede per siccum populus transcenderet aequor, Aegypti fugiens mortes regemque Pharaon, qui sibi sanctorum numerum seruire iubebat. quem tua maiestas Mose duce transtulit amne seruatumque tua tutum uirtute diremit. terra dabat fructus, quos te cogente ferebat, 295 sic crescens f istaec BL ista/ec (h eraso) P ista C iste f 297 dederat C (litt. derat in ras. al.). Lf derat P 299 ui (etrix om. cum spatia tiacuo) L 301 loquta B 302 Tenes qui L calique Lf 304 temporis f 306 chaus P cahos L inmensum] PI. 307 diuidis Lf diuides C diues P 30R ad solem f 309 praeuere ut ui- detur P 311 conpletur] C loquescit PI. loquessit f liquiscit C liquescit B 313 loquellas] P 314 refere P 316 per sicum P 317 aegipti L montes / 319 majfestas P amne PLBf amnem C 321 serebat Bl et sitis ad requiem quaesita est lympha latebris." umor erat nullus: cuncti clamore querentes poscebant Mosen, daret ut sitientibus undas. ad quos ille breui sic est sermone locutus: "Credite posse deum, quidquid petieritis illum. qui potis est uirga hac amnem defundere saxo. ut ueniant fontes tota regione negati." percussitque simul: dicto uelocius omni emisit saxum fontes dulcedine prima.