XI. DOMINO BEATISSIMO ET SUMMO MIHI HONORE ANTE OMNEB SINGULARITER EXCOLENDO FRATRI RURICIO EPISCOPO FAUSTUS. Tanta mihi de animi uestri benignitate fiducia est, ut ex eius fonte purissimo non iam solus haurire contentus sim, sed alios quoque, qui eius usu mecum reficiantur, inuitem, praesertim cum prorogata huius largitas in lucrum transeat largientis eiusque bono ita muneretur accipiens, ut non minoretur inpertiens et in morem fenoris sui crescat expensis, domine beatissime et summo mihi honore ante omnes singulariter excolende. His itaque caritatis inexsolubilem pensionem, qua soluentis magis census ditatur, exhibeo et materiam boni operis ingerere pro laborantum commendatione praesumo. quasi insinuationem meam ad fructum uestrum pertinere confido et ideo misericordiam, quam miseris ecclesiastica praebere consueuit humanitas, harum portitori, qui in Lugdunensi pertulit captiuitatem, 1 labore] re sublato bore add. S man. rec . 2 illic v 4 prelatis S queso S opportune v 5 prebuerit S suspitate S 8 debito cultu v, deba occultu S 8 magnificandum S 9 praesentibus S 10 deuictissime S 17 inuicem S presertim S 20 fenoris S (fe man. rec.) 23 qua scripsi, quo S 24 ditatur scripsi, dilatur S, dilatus v, dilatetur Krusckius 25 presumo S quasi scripsi, quia si S, quia Mommsen, quia etsi v 27 prebere 8 28 portituri S negare non potui. utinam tam prompta esse possit fidelium largitas, quam huius nimis manifesta necessitas est! et quia in se aliquatenus absolutus in uxoris uel filiorum tenetur seruitute captiuus, praelatis officiis quaeso, ut morem benignitatis uestrae etiam in huius consolatione teneatis et apud antepositos, quo poposcerit, litteris prosequaris. Conserui mei, praecipue admirator uester frater meus, presbyter Memorius, mecum reuerentissime sospitant. dominus deus noster memorem mei piam beatitudinem uestram ecclesiae suae profectibus felici longaeuitate conseruet, domine beatissime et summo mihi honore ante omnes singulariter excolende frater.