I. Ex prioris libri de gratia capite XIIII sub finem lacunoso 
 uerba desumpta sunt, quae Ioannes Maxentius in libello, cui 
 inscribitur \'ad epistulam Hormisdae responsio\' (Migne, Patrologia 
 Graeca LXXXVI 1, p. 109), affert (cf. quae exposuimus 
 in libro \'Studien Uber die Schriften des Bischofes 
 von Reii Faustus\' p. 22 sq.) : 
 Rursus in capite eiusdem libri XV agens (scil . Faustus) 
 contra eos, qui non generale, sed speciale asserunt donum esse 
 credulitatis, ita inter cetera loquitur: sed dicis, inquit, quia 
 non omnibus detur, sed donum sit personale credulitas 
 et illis tantum credere suppetat, quibus deus specialiter 
 donauit, ut crederent. non ita est. nam dum 
 eam dominus etiam ab incredulis exigit, omnibus eam 
 insertam esse demonstrat. cui autem etiam ipsa naturae 
 lege non suppetat credere, quando et daemones 
 credunt et contremiscunt?\' 

 9] Iac. 2,19. 

 1 numerum XV apud Maxcntium nostrae computationis numero XIIJI 
 respondere l. I. docuimus 6 nam dum scripsi, nondum Migne 8 naturae 
 scripsi, natura Migne