<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:stoa0121g.stoa001.opp-lat1"><div subtype="book" type="textpart" n="1"><div n="15" subtype="chapter" type="textpart"><ab><title>XV.  <add>DE RUINA ANGELI ET HABERE SANCTOS ANGELOS SIMILITUDINEM DEI CONTRA QVORUNDAM PERSUASIONEM</add>.</title></ab><p>........... et causam, cur fracti uiderentur, exposuit: <lb/>
            propter incredulitatem, inquit, fracti sunt, non utique <lb/>
            propter praescientiam. non specialem esse circa credentes dei <lb/>
            munificentiam docet, quando et eos, quos incredulitatis arguit, <lb/>
            credere potuisse demonstrat. quo genere etiam infideles copiam <lb n="10"/>
            fidei accepisse manifestat et, dum de naturalibus fractos <lb/>
            dicit, praesumentes salutifera castigatione conpressit: si, inquit, <lb/>
            naturalibus ramis non pepercit, ne forte nec tibi <lb/>
            parcat, et subdidit: et illi, inquit, si non permanserint <lb/>
            in incredulitate, inserentur. potens est deus iterum <lb n="15"/>
            inserere illos. magnanimitatem itaque hic et humilitatem <lb/>
            cordis adloquitur, humilitatem, ut et qui insertus est frangi <lb/>
            timeat, magnanimitatem, ut spem remunerationis et qui fractus <lb/>
            est non deponat. sic ouem perditam pastor sedulus inquisiuit <lb/>
            et inuentam subiectis ad ouile humeris reportauit. quomodo <lb n="20"/>
            sequentem relinqueret, qui sequitur etiam relinquentem? 
</p></div></div></div></body></text></TEI>