XIII. UBI SIBI GRATIA DEI ET UOLUNTAS HUMANA TESTIMONIORUM ASSERTIONE SOCIANTUR. Si bene intendas animum, aperte copioseque cognosces, quomodo 
 per sanctarum paginas scripturarum nunc asseratur gratiae 
 uirtus, nunc humanae uoluntatis adsensus. fragilitatem arbitrii 
 demonstramus, cum ad deum dicimus: pone, domine, custodiam 
 ori meo et ostium circumstantiae labiis meis. 
 item iubet sermo diuinus, ut aliquid uigor possit arbitrii, dum 
 ad hominem dicit: cohibe linguam tuam a malo et labia 
 tua ne loquantur dolum. arbitrium commendat sapientiae

 3] Rom. 9, 20. 24] Psalm. 140, 3. 27] Psalm. 33, 14. 

 6 argumentis v 8 contemnens eiusdem rationem scripsi, contemnens 
 ei de rationem P, conuincens eum ratione v 9 uuiuersas P diuine P 
 13 humani generis v 16 unusquisquae P 20 sociantur] et de paruulis 
 inanis calumnia transeundo perstringitur add. v 21 cognosces scripsi, 
 cognoscis P 22 śčllarium P 23 ascensus v 
 
 
 sermo, cum dicit: omni custodia serua cor tuum. sed 
 apostolus sine diuino adiutorio hoc fieri non posse manifestat, 
 cum dicit: dominus custodiat corda uestra et intellegentias 
 uestras in Christo Iesu. asserit propheta uoluntatis 
 propriae facultatem de semet ipso dicens: inclinaui cor meum 
 ad faciendas iustificationes tuas. sed nihil de solis eius 
 uiribus intellegit praesumendum, cum proclamat ad deum: inclina, 
 inquit, cor meum in testimonia tua et non in 
 auaritiam. propter liberum arbitrium indicitur nobis: rectos 
 cursus fac pedibus tuis et uias tuas dirige. sed nos ad 
 gratiam confugientes pro infirmitatis conscientia supplicamus: 
 dirige in conspectu tuo uiam meam, et: perfice gressus 
 meos in semitis tuis. \'
 Imperat nobis, qui propriae uoluntatis generali dispensatione 
 ius tribuit: inluminate uobis lumen scientiae. pro eo 
 uero, quod totum ad auctorem gratiae referendum est, legimus: 
 qui docet hominem scientiam, uel: dominus inluminat 
 caecos, et iterum: inlumina oculos meos, ne umquam 
 obdormiant in mortem, et: beatus homo, quem tu erudieris, 
 domine, et de lege tua docueris eum. apostolus 
 arbitrii praedicator libertatem eius ita incitat dicens: custodite 
 animas uestras, sed misericordiam dei protestatur ita 
 commemorans: dominus custodiat introitum tuum et 
 exitum tuum. per haec itaque, quibus modo arbitrii libertas 
 adseritur, modo caelestis largitas demonstratur, nunc homo de 
 concessis uiribus admonetur, ne de sola gratia speret otiosus, 
 nunc de gratia sperare praecipitur, ne de solo sit labore securus. 
 sed dicis: si praedestinatio non est, cur in paruulis 
 alii baptizantur, alii sine baptismi

 1] Prou. 4, 23. 3] Phil. 4, 7. 5] Psalm. 118, 112. 7] Psalm. 
 118, 36. 12] Psalm. 5, 9; 16, 5. 17] Psalm. 93, 10. Psalm. 145, 8. 
 18] Psalm. 12, 5. 19] Psalm. 93, 12. 21] Ier. 17, 21. 23] Psalm. 120,8. 

 1 omni:: P 4 asserit] in add. v 9 auaritia P 10 cursos P 
 11 confugientis P1 14 inperat P 15 illuminare v 19 dormiam v 
 morte v 21 praedictor v 26 ammonetur P 27 labore sit v 28 praedistinatio 
 P quur P 
 
 
 sanctificatione rapiuntur? serpentinae fraudis est ad tenebrosas cauernas 
 relicta luce transfugere, cum per omnia uolumina sacrae 
 litterae euidenter liberum loquantur arbitrium. quid rationis 
 est, ut interrogare uelis occulta, cum sollicitudini tuae plenissime 
 uideas respondere manifesta? quid utilitatis est certa 
 omittere et incerta consulere, de quibus nihil inuenis catholica 
 lectione conscriptum? non intellegis, quod in ueritatis iniuriam 
 perscrutaris, quidquid ueritas scire te noluit? materiam de 
 liberi arbitrii ratione proponis et ad discutiendum infantiae 
 statum pernicioso errore delaberis, in quo nullum penitus uestigium 
 liberi arbitrii, nullum apparere potest propriae uoluntatis 
 indicium.