PAVPER SVPERBVS. Octauus abusionis gradus est pauper superbus, qui nihil habens 
 in superbiam extollitur, cum e contrario diuitibus saeculi non superbe 
 sapere per apostolum imperetur. quid ergo stolidius fieri potest quam 
 illum qui per infimam miseriam uelut in terram abiectus extremus 
 et humilis incedere et contristari debuerat supercilioso superbiae tumore 
 inflatam mentem contra Deum erigere ? per quod uitium lapsi 
 corruerunt qui summo caeli conditi erant culmine. quid ergo uult 
 quasi potens in terra superbire, qui prae omnibus hominibus debuerat 
 humilis apparere? sed ne de paupertate sua tristitiam habeant, quid 
 a Deo accepturi sunt pauperes adtendant: ipse etenim inquit:

 4 Matth. 23, 8. 9. 9 Matth. 6, 9. 

 1 platea v 2 neque clainauit om. X 8 tenere v ne ... 
 existas om. X christiana <7, cbristi V 5 magister] pater X 
 7 enim eet X enim] autem X 8 quibus] qui et X dicerej 
 eum dicit v; sic autem orabitis add. GVv 9 es in caelis XV 
 10 patrem pater contendit V, contendit X, contendit patrem se habere v 
 se profitetur habere X, p. 8. h. v 11 patriae nemo poesessor v 
 16 apostolum panlum Vv imperatur O ergo om. V potest 
 fieri Vv 17 infi«mam X terra O extremoB et] et ertre* 
 mus atq. X 19 inflammatam X 20 in summo υ 21 praeJ 
 pro OV 22 sua om. X 28 recepturi sint Vv etenim] 
 enim y 
 
 
 beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum 
 «aelorum. recta namque dispensatione misericors caeli regnum illis 
 committit quibus regni terrarum participationem [inter mortales] abstulit, 
 ut ipse diues in caeli sede appareat qui in terra penitus nihil 
 procurat. cauendum uero pauperibus est, ne dum per necessitatem 
 terrae regnum perdunt, per mentis imprudentiam etiam caelorum 
 regna amittant. cum enim Dei dispensatione paupertatem necessariam 
 acceperint, in ipsorum arbitrio pendet utrum pauperes spiritu sint. 
 non enim quibuscumque pauperibus caeli regna promittuntur, sed his 
 tantummodo quibus diuitiarum inopiam animorum humilitas comitatur. 
 pauper enim humilis pauper spiritu appellatur, qui cum egenus foris 
 cernitur, numquam in superbiam eleuatur: quoniam ad petenda regna 
 caelorum plus ualet mentis humilitas quam praesentium diuitiarum 
 temporalis paupertas. etenim humiles qui bene diuitias possessas habent 
 possunt pauperes spiritu appellari , et superbos nihil habentes 
 haud dubium est beatitudine paupertatis priuari. de quibus utrisque 
 sancta scriptura ita loquitur: est quasi diues, cum nihil habeat 
 et est quasi pauper, cum in multis diuitiis sit. 
 quasi diues est pauper superbus mentis affectu et quasi pauper 
 est diues mentis humilitate. diues ergo inopia est mentis humilitas 
 et ineptae diuitiae sunt animorum inormitas. prouidendum ergo est

 1 Matth. 5, 3. 17 Pron. 18, 7. 

 2 misericors iudex υ illi X* 3 terraram om. X inter 
 mortales om. OV, in mortuos X, in mortuo C m. 2 add . tn marg . 
 4 caeli sede] caelis V 5 uero] ergo Vv est pauperibus V 
 egestatem et necessitatem e 6 terrenunL v perdunt] praeterennt 
 Xv etiam impudentiam e 7 regnum X ammittant G 
 8 pendit Ol 9 quibuscumque namque v, quibuecumque X caelorum 
 X 10 in quibus e inopia. X 11 egenis X1 
 foras, V 12 superbia X ad appetenda v, ad consequenda X 
 13 et mentis V praesentiarum V 15 et superbi O1, superbos 
 autem e 16 haut O1, non X 17 cum n. h.] nihil habens v 
 18 quasi... I. 20 humilitate om. X, quasi pauper ergo in multis diuitiis 
 est diues humilis spiritu; et nihil habens quasi diues est pauper superbus 
 mentis aftaetu v 19 effectu Y et quasi p. e. d. m. humilitate 
 om. Xv 20 diueB O, diuitis Y, nobilis Xx 21 enormitas v 
 est ergo pauperibus v; ergo om. V 
 
 
 pauperibus, ut semet ipsos quales sint intellegant et quod rebus consequi 
 non ualent mentis tumore superbire desistant.