Ad quae forte tu, qui nouum quid inducis, continuo impatienter 
 respondeas ut soles dixisse in euangelio Dominum: nisi quis 
 denuo natus fuerit ex aqua et spiritu, non potest 
 introire in regnum caelorum. ex quo manifeste apparet illi

 1 Act. 1, 4. 5. 6 Act. 11, 15-17. 18 Act. 15, 7, 8. 
 32 Io. 3, 3. 5. 
 
 
 baptisma solum prodesse cui possit etiam spiritus sanctus inesse: super 
 ipsum enim Dominum cum baptizaretur spiritum sanctum descendisse 
 factumque eius atque dictum pariter congruere nec alia ulla ratione 
 mysterium istud posse consistere. cui responso nemo nostrum adeo 
 ita insanus reperitur aut contumax ut audeat contra fas aut contra 
 uerum contradicere, scilicet rebus integris et omni modo ita in ecclesia 
 gerundis et secundum disciplinae ordinem perpetuo a nobis\' 
 obseruandis. sed si in eodem nouo testamento haec quae in isto negotio 
 deprehendimus adunata nonnumquam reperiantur quodam modo 
 diuisa ac separata et proinde disposita atque si sint singula, uideamus 
 utrum possint esse aliquando etiam singulariter solitaria,, quasi 
 non sint mutila sed tamquam integra atque perfecta. nam cum per 
 manus impositionem episcopi datur unicuique credenti spiritus sanctus, 
 sicut apostoli circa Samaritanos post Philippi baptisma manum 
 eis imponendo fecerunt, et hac ratione spiritum sanctum in eos contulerunt, 
 quod ut fieri posset ipsi pro eis orauerunt, nondum enim 
 super quemquam eorum descenderat spiritus, tantum autem baptizati 
 erant in nomine Domini Iesu: Dominus quoque noster post resurrectionem, 
 cum insufflasset et dixisset apostolis suis accipite spiritum 
 sanctum, ita demum largitus eis spiritum sanctum.