Agnoscamus itaque, fratres dilectissimi, diuinae indulgentiae 
 salubre munus [et emundandis purgandisque peccatis nostis, qui 
 sine aliquo conscientiae uulnere esse non possumus medellis spiritalibus 
 uulnera nostra curemus. nec quisquam sic sibi de puro 
 adque immaculato pectore blandiatur, ut innocentia sua fretus 
 medicinam non putet adhibendam esse uulneribus, cum scriptum 
 sit: quis gloriabitur castum se habere cor aut quis 
 gloriabitur mundum se esse a peccatis? et iterum in 
 epistula sua Iohannes ponat et dicat: si dixerimus quia 
 peccatum non habemus, nos ipsos decipimus et ueritas 
 in nobis non est. si autem nemo esse sine peccato potest 
 et quisque se inculpatum dixerit aut superbus aut stultus 
 est, quam necessaria, quam benigna est diuina clementia, quae! 
 cum sciat non deesse sanatis quaedam postmodum uulnera, 
 dedit curandis denuo sanandisque uulneribus remedia salutaria.