Meminisse debemus uolxmtatem nos non nostram sed Dei facere. 
 debere secundum quod nos Dominus cottidie iussit orare. quam 
 praeposterum est quamque peruersum, ut cum Dei uoluntatem 
 fieri postulemus, quando euocat nos et arcessit de hoc mundo 
 Deus, non statim uoluntatis eius imperio pareamus! obnitimur 
 et reluctamur et peruicacium more seruorum ad conspectum Domini 
 cum tristitia et maerore perducimur exeuntes istinc necessitatis 
 uinculo, non obsequio uoluntatis: et uolumus ab eo praemiis 
 caelestibus honorari ad quem uenimus inuiti. quid ergo 
 oramus et petimus ut adueniat regnum caelorum, si captiuitas 
 terrena delectat? quid precibus frequenter iteratis rogamus et 
 poscimus ut adceleret dies regni, si maiora desideria et uota potiora 
 sunt seruire istic diabolo quam regnare cum Christo ?