Ananias, Azarias et Misahel inlustres ac nobiles pueri quominus 
 exomologesim Deo faciant nec inter flammas et camini 
 exaestuantis incendia quieuerunt. bene sibi [licet] conscii et Dominum 
 fidei ac timoris obsequio saepe promeriti humilitatem 
 tamen tenere et Deo satisfacere nec inter ipsa gloriosa uirtutum 
 suarum martyria destiterunt. loquitur scriptura diuina, stans, 
 inquit, Azarias precatus est et aperuit os suum et 
 exomologesim faciebat Deo simul cum sodalibus 
 suis in medio igni. Daniel quoque post fidei adque innocentiae 
 suae multiplicem gratiam, post dignationem Domini circa . 
 uirtutes ac laudes suas saepe repetitam ieiuniis adhuc promereri 
 Deum nititur, in sacco ac cinere uolutatur exomologesim faciens 
 dolenter et dicens: Domine Deus magnus et fortis et 
 metuendus qui seruas testamentum et miserationem 
 eis qui te diligunt et conseruant inperia tua, peccauimus, 
 facinus admisimus, inpii fuimus, transgressi 
 sumus ac deseruimus praecepta tua et iudicia 
 tua, non audiuimus puerorum tuorum prophetarum 
 quae locuti sunt in nomine tuo super reges nostros 
 et omnes gentes et super omnem terram. tibi, Domine, 
 tibi iustitia, nobis autem confusio.