Praesente ac teste me ipso accipite quid euenerit. parentes 
 forte fugientes dum trepidi minus consulunt, sub nutricis alimento 
 paruulam filiam reliquerunt. relictam nutrix detulit ad 
 magistratus. illic ei aput idolum quo populus confluebat, quod 
 carnem necdum posset edere per aetatem, panem mero mixtum, 
 quod tamen et ipsum de immolatione pereuntium supererat, tradiderunt. 
 recepit filiam postmodum mater. sed facinus puella 
 commissum tam loqui et indicare non potuit quam nec intellegere 
 prius potuit nec arcere. ignoratione igitur obreptum est, ut 
 sacrificantibus nobis eam secum mater inferret. sed enim puella 
 mixta cum sanctis precis nostrae et orationis inpatiens nunc ploratu 
 concuti, nunc mentis aestu fluctuabunda iactari, uelut tortore 
 cogente quibus poterat indiciis conscientiam facti in simplicibus 
 adhuc annis rudis anima fatebatur. ubi uero sollemnibus 
 adinpletis calicem diaconus offerre praesentibus coepit et accipientibus 
 ceteris locus eius aduenit, faciem suam paruula instinctu 
 diuinae maiestatis auertere, os labiis obdurantibus premere, 
 calicem recusare. perstitit tamen diaconus et reluctanti 
 licet de sacramento calicis infudit. tunc sequitur singultus et uomitus. 
 in corpore adque ore uiolato eucharistia permanere non 
 potuit, sanctificatus in Domini sanguine potus de pollutis uisceribus 
 erupit. tanta est potestas Domini, tanta maiestas: secreta 
 tenebrarum sub eius luce detecta sunt, sacerdotem Dei nec 
 occulta crimina fefellerunt.